نامه به تو..

فضای دلم بوی تو را دارد و در و دیوارش بغضهایی که از نبود تو ناشی میشود..

چشمانم دارد سوسو میزند تا ببیند میتواند ردپاهایت را از بین روزها پیدا کند یا نه..
گلدان یاسم بغض دارد.. گل نمیدهد..

ماهی قرمز کوچکم در تنگش به خواب ابدی فرو رفت..
گونه ام خیس است..

از همان روز که تو گونه ی خیسم را بوسیدی و دلداریم دادی..

هنوز همانجور خیس مانده..
خیالت روحم را در بند کرده..
دستانم التماس میکنند که روی شماره گیر بلرزند و..
و تو هیچ خبری نمیگیری..
انگار نه انگار که من وجود دارم..
آخ که دلم میخواهد با صدای بلند آنقدر هق هق کنم که دیگر این نفس بیتاب بالا نیاید..
آنقدر کنار پنجره مینشینم تا دلت ...
تا پنجره ام را باز کنی..
تا صدایم کنی..
تا جانم هایت را نثارم کنی...
کاشکی از دلم خبر داشتی..
کاشکی مرا کنار پنجره تنها نمیگذاشتی.. کاشکی تنهایم نمیگذاشتی..
باري.. دگر تنهاي تنها مينشينم کنار پنجره اما..
دارم جان میدهم..
کنار پنجره.. بی تو..
کاش دلم یاد گرفته بود گاهی دوست ندارد..
دارم ناله میکنم... از سر درد..
میدانی کی پیروز میشود.. ؟
دل سنگ.. !
سنگ صبور.. !
شیشه پنجره که از آه های من بخار میکند..
ردپاهایت را نشانم میدهد..
و چشمانم را که از من سوال میکند..
چرا بهانه گرفتی.. ؟ چرا گذاشتی برود.. ؟
چرا تلاش نکردی.. ؟
و من.. !!! باز فریاد میزند...
من!!!! را میشناسی..
همان که بی تابیهایش را با هزار بهانه برای برایت مینوشت..
یادت هست.. ؟
میترسم مثل صدایم ناشناس شده باشم..
و من.. !!! باز هم فریاد میزند..
جانم را بگیر.. اما حرف از رفتن نزن..
تسلیم تمام خواسته ها و ناخواسته هایت..
اما.. اما نگو که برنمیگردی..
نگو دیوانه ی من نمیشوی..
کاشکی از این دو هفته ..
مرگ تدریجی من ..
کاش میدانستی..
کاش..
کاش..
اگر بدانی چه به سرم آمده..
اگر..
شانه هایت را کم آورده ام.. من کم آورده ام..
دو قدم نرفته.. کم آوردم..
بگو می مانی... بگو .. بگو ........بگو باز...................برایم میمانی..