مي آييم و مي رويم
چون گداز شهابي بر آسمان
و هم چون برف سنگيني بر زمين
چون موج شتابنده اي بر دريا
و بسان تنوره ي گردبادي در هوا
و چون كاروان خسته اي در صحرا
و از خود در پناه شبي پر ستاره
تنها مشتي خاكستر به جا مي گذاريم
تا كاروان هايي كه از قفا مي آيند
از هجرت ما بي خبر نمانند
No comments:
Post a Comment