بی‌تو ، هیچ امنیتی دیگر نیست

خیلی بد بود ..

خیلی بد

دوباره همه‌چی به هم ریخت

با این فرق که دیگه من پیر شدم

به گذاشتن و گذشتن از آدما هم عادت کردم

.

تنهایی هم دیگه ترسناک نیست

. صبر کردن رو هم یه جوریایی دوست دارم

، حتی یاد گرفتم چه‌جوری با خیال یه نفر وقتی که خودش دیگه نیست زندگی کنم

. همه‌ی اینا جای خودش

.. ولی وقتی زدم کنار و به حرفاش فکر کردم

...میدونم برای همیشه تو زندگیم افسوس میخورم

. هیچ‌چی از اون واقعی‌تر نبوده برام

، هنوزم ضجه‌زدنام از یادم نرفته

.. تو زندگی هر کسی

، یه چیزایی هست که واقعین براش

، که واقعیتشون رو درک میکنه با تمام وجودش

. واسه من درد بوده

.. خواستن بوده

... میدونم که اینجا رو نمیخونی

، ما تا حالا هزار بار خداحافظی کردیم و هیچ‌وقت نتونستیم همه چیز رو پشت سرمون

بذاریم و میدونم تو آینده هم همین‌ قضیه تکرار میشه ، مدل جفتمون اینجوریه ، به همم

اصلاً نمیایم ، یا نه میایم ولی خوب معلومه که مچ همم نیستیم

...

ولی خب ، یه چیزی شبیه

فیت ، شبیه سرنوشت

.. یه چیزی هست که به هم گرهمون زده

... همه‌ی اینا درست

ولی هیچ‌کدوم باعث نمیشه که من اینو نگم و اینجا برای خودم ننویسم

... خداحافظ، دلم برات تنگ میشه

، و هیچ‌کس هیچ‌وقت جای تو رو نمیتونه بگیره چون هیچ‌کس هیچ‌وقت به اندازه‌ی تو برای من واقعیت نداشته.