رفت تنها آشناي بخت من،رفت و با غمها مرا تنها گذاشت،چون نسيم تند پوي از من گريخت،آهوانه سر به صحرا ها گذاشت
وقتي خواستم زندگي کنم، راهم را
بستند.وقتي خواستم ستايش کنم،
گفتند خرافات است.وقتي خواستم
عاشق شوم گفتند دروغ است.وقتي
خواستم گريستن، گفتند دروغ
است.وقتي خواستم خنديدن، گفتند
ديوانه است.دنيا را نگه داريد،
ميخواهم پياده شوم (دكتر علي

شريعتي