Ghorobe ye setareh

2011-11-19T05:21:00.001Z

من دنیایی را میبینم که در آن صدا ها تضمین هیچ دیگری ای نیستند.هیچ صدایی و هیچ کلمه ای هیچ چیز دیگری را نمایندگی نمیکند. معانی به کلمات وصل نیستند. تصاویر به صدا ها ربطی ندارند. احساسات به صداها متصل نیستند. آدم ها ، ربطی به صداها ندارند.در این دنیا فقط صدا وجود دارد. و من گاهی در این دنیا قدم میزنم قدم میزنم قدم میزنم

Molana

2011-11-19T05:20:00.001Z

نه سلامم نه علیکم

نه سپیدم نه سیاهم

نه چنانم که تو گویی

نه چنینم که تو خوانی

و نه آنگونه که گفتند و شنیدی

نه سمائم نه زمینم

نه به زنجیر کسی بسته ام و بردۀ دینم

نه سرابم

نه برای دل تنهایی تو جام شرابم

نه گرفتار و اسیرم

نه حقیرم

نه فرستادۀ پیرم

نه به هر خانقه و مسجد و میخانه فقیرم

نه جهنم نه بهشتم

چُنین است سرشتم

این سخن را من از امروز نه گفتم، نه نوشتم

بلکه از صبح ازل با قلم نور نوشتم ...

گر به این نقطه رسیدی

به تو سر بسته و در پرده بگویــم

تا کســی نشنـود این راز گهــربـار جـهان را

آنچـه گفتند و سُرودنـد تو آنـی

خودِ تو جان جهانی

گر نهانـی و عیانـی

تـو همانی که همه عمر بدنبال خودت نعره زنانی

تو ندانی که خود آن نقطۀ عشقی

تو خود اسرار نهانی

تو خود باغ بهشتی

تو بخود آمده از فلسفۀ چون و چرایی

به تو سوگند

که این راز شنیدی و نترسیدی و بیدار شدی در همه افلاک بزرگی

نه که جُزئی

نه که چون آب در اندام سَبوئی

تو خود اویی بخود آی

تا در خانه متروکۀ هرکس ننشـــینی و

بجز روشنــی شعشـعۀ پرتـو خود هیچ نبـینـی

و گلِ وصل بـچیـنی....

2011-11-19T05:18:00.001Z

شب تنها زمانی است که هيچ کس نميتونه از هجوم احساساتش فرار کنه...اين روزا سرم خيلی شلوغه ٬ بهتره بگم اين روزا سر خودم رو حسابی مشغول کردم تا خيلی چيزا ذره ذره از فکرم دور بشن...شايد اين تنها راهش بود و اگه راه ديگه ای هم داره من نتونستم پيداش کنم . ولی شب ٬ تنها زمانيه که نميتونم ازش فرار کنم ... همه چيز مياد سراغم ٬ نه مثل قبل ٬ نه با غصه ٬ ولی يه چيز شبيه به حس يه کودک که دلش می خواد بهونه بگيره فقط واسه اينکه مامان نازشو بکشه و بعد با خيال راحت از يه حس پاک و آرامش بزرگ چشماش رو بزاره رو هم و به هيچی جز آغوش مهر مادر فکر نکنه و آروم بخوابه . آره دل منم می خواد بهونه بگيره و خوب ميدونم اين بهونه گيری واسه چيه . شايد اگه يه دفعه و بدونه مقدمه چيزی رو از دست بدی بُهت و ناباوريش تا مدت ها تو گلوت مثل يه بغض گير بکنه . حالا که تونستم اين بغض رو با کلی سرفه های مکرر و نسخه های پيچيده نشده و همدردی های حس نشده قورت بدم رفته تو دلم شده چيزی شبيه به يه بهونه...ولی خيلی خوبه...خوبه که فقط شبه...با سياهی مطلق مياد و با طلوع سپيده پا ميزاره به فرار...ولی يه چيز برام خيلی عجيبه...اينکه حالا هم که شادی و آرامشم رو تونستم از خاطره هام پس بگيرم اين ياد و خاطره چيه که قصد هجرت نداره...چرا حالا که رفتن رد پاهاشون رو با خودشون نبردن...ولی يه چيزی ! حالا که ديدم هر جا پا بزارم رد پاش کنارمه و قدرت پاک کردنش هم از مچ های ضعيفم خارجه تصميم گرفتم سر به هوا راه برم تا ديگه رد پايی رو روی زمين نبينم ! اين خيلی خوبه ... شايد گاهی بخورم زمين ولی اينطوری ميشه به پرواز هم راحت تر فکر کرد...ولی حالا حالا ها قصد پرواز ندارم ... کارهای نيمه تموم رو بايد تموم کرد و من پر از انرژی و قدرتم ... اين رو اين روزها خوب ميتونم حس کنم

یه زندانه، یه بند عمومی، به اسمه ایران ؟َ

2011-11-19T05:15:00.000Z

میدونی، اینجا امنیت نیست ، نه اینکه دیوارها شیشه ای باشه و از پشت همه ی دیوارها تو را ببینندها، اونجوری نه . علاوه بر اونکه دیوارهاتو شیشه ای کردند و همه زندگیت را گداشتن زیر نظر صد نفر احمق بی ارزش پست که اونا برات تاییدش کنند و درستی و غلطیش را تایین کنند و بزنند توی سرت، علاوه بر اون چند نفر را هم گذاشتند که برای تو توی ذهنشون یه زندگی می سازند .یه زندگی به نفع اربابای خودشون بعد تو را بر مبنای اون مزخرفی که توی ذهنشون ساختن بازخواست می کنند . می بینی؟ هم به خاطر زندگی ای که خودت داری بازخواست میشی، تحقیر میشی، می ترسی، هم به خاطر زندگی ای که نداری و اونا میگن که داری . من ایرانو دوست دارم، ولی فقط خاکش را، فقط زبونش را، فقط نقطه های بکرش را، فقط اونجاهایی که دیواراش هنوز گلیه و شیشه ای نشده، اونجاهایی که به جای سقف و دیوار چادر سیاهه و هیچوقت نمیتونن شیشه ایش بکنند می فهمین؟ ولی اگه تو خاکت را بخوای، سرزمینت را بخوای، وطنت را بخوای، ایران را بخوای، مجبوری با دیوارهای شیشه ایش، مردمان پست تر از خودت که بهت دستور میدن، منگنه هایی که هست و بیشتر میشه، زندگیهای خیالی که میسازن و ساخته شده، عدم امنیتش، عدم آرامشش، و همه مزخرفای مشابه اینا کنار بیای . اگه دیدی نمی تونی کنار بیای، اگه دیدی جوونیت خیلی بیشتر ازینا ارزش داره که صرف یه مبارزه ی بیهوده برای یه زندگی بهتر توی اینجا بشه، اگه دیدی و به این واقعیت رسیدی که هیچوقت هیچ چیزی اینجا بهتر نمیشه، اونوقت بذار برو . اگه بری، حداقل چیزی که به دست میاری امنیته حداقل چیزی که به دست میاری زندگیته که مال خودت میشه، فقط مال خودت حداقل چیزی که به دست میاری آرامش زندگی توی یه خونه ای با دیوارهای واقعیه حداقل چیزی که به دست میاری بغل کردن آدمیه که دوستش داری، بدون ترس و واهمه، توی خیابون، همون موقع که حس کردی باید بغلش کنی می فهمی اینا رو؟ می فهمی؟ اینجا هر روز ته دلت خالی میشه، قاشق به قاشق، انوقدر که دیگه هیچی نمی مونه برات، میشی یه حفره ی خالی اینجا هر روز می لرزی، از تو، از بیرون، با تمام وجودت اینجا گریه می کنی اینجا موقع راه رفتن زانوهات شل میشه، چشمات سیاهی میره اینجا نابود میشه اینجا همه ش یه زندانه، یه بند عمومی، به اسمه ایران اینو می فهمین؟َ

For Lonely Sunday

2011-11-19T05:14:00.001Z

They teach you something... they make you weep, sometimes laugh, sometimes elevate... but mostly, they leave you sad... sad when with them you lose a part of you... a part of you that lived a lifetime with them... with their characters, their settings... and if their story was good... you miss it... you miss not being part of that story... though you also realise it is the truth of life... the truth of lifetimes... the ones you have lived... sad comes after happy... probably the sadder because it was happier sometimes... but it cannot be for ever... just like the books... just like lifetimes... they have to end... maybe to start new stories... new beginnings... who knows... better than the one you just read... who knows?

2011-11-19T05:13:00.001Z

When you admit people into your life, you don't know for how long, and what purpose they are meant to serve in the grander scheme of things. And then, one day they just leave...willingly or unwillingly, leave you to pick up the pieces of your own life. You wonder why they ever came then, why they made things a little easier, a little more rosier, little more happier by their presence, if they one day had to leave, and leave everything a lot more worse. Or maybe, it is not a lot more worse. They do help you grow when they are there, help you move ahead, a little more ahead in the journey called life. Their company makes that little bit of journey smooth. Then suddenly, when they leave, you feel forlorn and alone at that spot, recollect the days when the path didn't seem so rough, or when the journey ahead so empty, and your eyes melt, and you wonder if life is worth it at all. Who could have said it better than the bard:

To-morrow, and to-morrow, and to-morrow,

Creeps in this petty pace from day to day,

To the last syllable of recorded time;

And all our yesterdays have lighted fools

The way to dusty death. Out, out, brief candle!

Life's but a walking shadow, a poor player

That struts and frets his hour upon the stage

And then is heard no more. It is a tale

Told by an idiot, full of sound and fury

Signifying nothing.

Prison

2011-11-19T05:10:00.001Z

... Well, this is such a sad affair I've opened up my heart so many times But now it's
closed Oh my dear Every salted tear It wrings Bitter-sweet applause But when the show's in full swing Every once in awhile High stepping chorus lines Mean I'm forgetting Mein lullaby - liebchen How rich in contrast Love can be Sometimes I'm quite amused To see it twist and turn To taste both sweet and dry These vintage years Lovers you consume, my friend As others their wine Nein - das ist nicht Das ende der welt Gestrandet an leben und kunst Und das spiel geht weiter Wie man weiss Noch viele schoum....weidershen And now, as you turn to leave You try to force a smile As if to compensate Then you break down and cry 1

2011-11-19T05:09:00.001Z

تحقير شدن درد دارد . دردش بيشتر از كتك خوردن است . بيشتر از باتوم ، گاز اشك آور . آن قدر درد دارد كه از درد مي توانيم تمام شهر را به گند بكشيم . ما تحقير شديم وقتي آن ماشين هاي مشكي را ريختيد توي شهر تا مانتوهاي مان را متر كنند ، روسري هامان را بكشند جلو . ما خجالت كشيديم وقتي از مهماني كشيدين مان بيرون ، وقتي شلاق مان زديد . حتي قبل تر ، مدير تان ما را تحقير كرد وقتي كيف مان را گشت ، دفتر خاطرات مان را كشيد بيرون ، خط به خطش را خواند ، همين جوري كه سرمان پايين بود و چشم مان اشك ريزان ، همين جوري كه فكر مي كرديم پس دفتر خاطرات داشتن جرم است ؟ ناظم تان وقتي هر روز صبح بي آن كه نگران روح مان باشد ، هي ابروهامان را چك كرد كه كم نشده باشد ، از صف مي كشيد مان بيرون ؛ « گوشهء ديوار ! » پس قشنگ بودن جرم است ؟ وقتي معلم ديني تان دهان مان را بست ! پس عقيده داشتن ، انديشيدن جرم است ؟ وقتي هي دروغ بافتيم براي رابطه هامان . اين آقا برادرمه ، پسر خالمه . آخر آن سال ها دوست داشتن ، دوست داشته شدن ، دوست بودن جرم بود !

اين ها كه گفتم خيلي كمش بود . ما از نسل بچه هايي بوديم كه هي هر شب با حساب گناه هايي كه كرديم به خواب رفتيم ! هي با ترس جهنم زندگي كرديم . جهنمي كه قرار بود بسوزاند عقيده مان را و زيبايي و خاطرات مان را .

ما به اندازهء تمام سال هاي زندگي مان ، به اندازهء تمام روزهاي خوب نوجواني مان ، تخريب شديم و خجالت كشيديم و مچاله شديم . خواستم بدانيد چه شد كه اين شكلي شد . خواستم بدانيد اين رشته سر دراز دارد .

پاییز

2011-11-19T05:07:00.000Z

مهم نیست که قبلش چی گذشته و بعدش چی . مهم این است که جوراب هات را در آوری و بگذاری آب ، از روی پاهات بگذرد . آن وقت خالی از تمام فکر ها ، می توانی با صدای آواز ناظری از دور تر ها ، خیره به سنگ ریزه های زیر آب ، گوش کنی به باد که خود پاییز است .

و فکر نکنی به پاییز های رفته و خاطرات روزهای مدرسه تا چین بیفتد به پیشانیت و حس تلخی ، بدود زیر پوستت .

و فکر نکنی به پاییز های در راه که هیچ ندارند با خود و تکرارند و تکرار و عجیب ملال آور .

و فکر نکنی به کارهای تلنبار شدهء روی میز اتاق خواب ، ظرف های نشستهء آشپزخانه ، گرد و غبار روی صندلی ها .

و هیچ نباشد جز همان سردی آب و باد که پاییز ِ همین حالا را با خود دارد و برگهای یک هو زرد شدهء درخت های بلند باغ را .

و روی یک برگ کاغذ کهنهء پر از آدم های خمیدهء یک لا قبا بنویسی : « یک چیز هایی توی لحظه کشف می شوند ، ناگهانی ، بی هوا . مثل آدم ها که از دل خط خطی های الکی کنته ، روی کاغذ های کاهی جان می گیرند . مثل شعر ها که از کلمات بیهودهء گوشهء روزنامه ها به دنیا می آیند . مثل تو که توی یک غروب دلگیر پاییزی ، از میان باران سر شب ، با یک چمدان پر و یک دنیا حرف و حرف آمدی ... »

چه دلنشین است هوا ...

feel impressed? what the hell does that suppose to mean anyway?

2011-11-19T05:04:00.000Z

a guy comes to you in a party.and he goes like:hey! i'm Mr.well-known Sombody,who r u?

and you go like: i am me,nice to meet you.

and he goes like:look i have a degree in the field of Fame and i work at the company of Mr.famouse

and you go like:so?

and he goes like:well, he's the most famouse pal in the country in that field

and you go like:so?

and he says(with a great excitment in his head moving, which means:aren't you impressed?):so? is that all you can say?

and you reply:well, you don't expect me to jump and cheer for you,do you?all i can say is that,be happy in life and be successfull...and you think: impressed! paH, that's somebody else not you pal, you just play around there...

and after rejecting his proposal.the noble Mr.well-known drinks to his ears and then throws up on th dance floor,blaming you!

and later you think to yourself:what the hell, world's full of these pure types of A-wholes trying to impress others with their self-absorbed pethatic character..

and then..there comes the fear..the doubt.."am i on of those?"..."have i been joining the A-whole culb unconsciously?"...

..am i going mad?

------------------------------------------------------------------------

look pals,there are to many "and"s,right?

For your graduating Day, my Daughter O Friend x Dearest Tina X

2011-07-13T21:18:00.002+01:00

Tina,

It really doesn’t seem all that long ago that I held you in my arms and looked down with wonder at your happy, smiling face. Through the years I’ve watched with pride as you’ve grown from a child into a woman. It’s a journey that I’m honored to have been a part of, a journey that showed me as much about myself as it did about you.

One of the seeming cruelties of life is that parenting is left to the young, because let’s face it, who at twenty knows anything about raising a child?I certainly didn’t. I barely knew what to do with myself during those early years, yet alone what to do with you. I did lots of mistake I know I hurt you several time I grow up with you.

And what a journey! You and I have had some wonderful times together. There has been laughter and tears, joy and sadness, hope and pain, but through it all you have kept moving forward with a smile on your face.

Well, today marks the close of another part of that journey, as you graduate from university and get ready to start job in the fall, and like all endings it leaves me with mixed emotions.the major part of your life thus far will be over. Just as you are both happy and sad that university is ending, I find myself feeling both happy and sad that my little girl is growing up.

It doesn’t seem that long ago that I walked you into the first day of kindergarten, holding your hand, not wanting to let you go. Then rushing home to watch the clock, anxious to get back to school and pick you up, worrying needlessly about you.

There have been many different phases that we’ve gone through together, and I was sitting here this morning thinking about some of them.

There was the ‘send Tina in through long trip to different world with all scares and wolves in our ways'
There was the Goodbye and tears in stairs of Mehrabad Airport, I never forget your innocent eyes and ur tears or you begging in plane to return to my parents..I am sorry for all those tough times you went through but maybe one day you believe it it was only for you, for your future to be a free human! to respect yourself as a woman.
There was the ‘bring Tina to work because I couldn’t leave her alone…
There was the time you cooked soup for your sick mum …u didnt took skins off from onion and potatos.
There have been girlfriends, boyfriends, new friends, old friends, and the ‘no longer friends’… Things are ‘hot’ one minute and ‘not’ the next… Sometimes it is hard to keep up! you were my everything, a parents a friend...

There are many others good and bad things, our summer trip to Wales and talking to sheeps and cows! or even hot summers to get tan.

Oh, there have been some challenges too, and I know that you will face many more challenges as you move forward and begin creating a life of your own, but I also know that if you approach those challenges with the same love and courage that you have now, that you will find your way in life and you will be happy.

Whatever you do, do it with all your heart. You are smart enough to do anything you want to do, you just have to make up your mind that you are going to do it. Don’t let anyone beat you down. Don’t settle for second best, you deserve the best of the best.

And now you’re ready to go. You went and grew up. It’s not that you aren’t ready for what’s next, because you are. You astonish me with your grace, your presence, your energy, and how solid you feel emotionally and spiritually.

It’s me. I’m the one who’s not ready. I’m not ready to admit that I’m old enough to have a daughter finishing the college. I’m not happy with myself that I didn’t spend more time with you these past 21years. I’m not ready for you to go.

I wish I could say that I was sending you out into a safer and better world than the one you came into 21 years ago. I don’t know that that’s true.

Whatever is ahead of you, I know you will do it with grace and style. It’s a journey for sure. One that will have its share of struggles and setbacks as well as triumphs and glories . . . or so it will seem at the time. Later, you’ll look back at those events and see that they are simply threads in an ever richer tapestry called your life.

To this point, Dan Millman (from the Way of the Peaceful Warrior) says:

"There is no need to search; achievement leads to nowhere. It makes no difference at all, so just be happy now! Love is the only reality of the world, because it is all One, you see. And the only laws are paradox, humor, and change. There is no problem, never was, and never will be. Release your struggle, let go of your mind, throw away your concerns, and relax into the world. No need to resist life; just do your best. Open your eyes and see that you are far more than you imagine. You are the world, you are the universe; you are yourself and everyone else, too! It’s all the marvelous Play of God. Wake up, regain your humor. Don’t worry, you are already free."

That probably seems like loony advice, but in time, maybe it will make more sense. I’ll add one piece of advice of my own, one you probably won’t take because I know I didn’t. Don’t rush. Don’t strive. All you have is time, and not nearly enough of that.

Someday you too will sit down to write a letter like this to your child. Will you too fill it with wistful thoughts of missed opportunities to spend time, to give attention, to show your love? If I am to be allowed one regret—and I don’t want to think of my life as having anything to regret—it is that I’ve spent so much of my life rushing around in search of things that proved to matter little, while I walked past the things that matter much. Like spending more time with you.

And remember always that I love you, I am there for you when ever you need me. I promise you then that I would always be there for you, that I would always protect you, and that I would never let anything happen to you.You are always in my thoughts. You are always in my heart.

Tina, I’m so proud of all that you have accomplished, all that you have created, and all that you have done with your life so far… I can’t wait to see what the future will hold for you!

Love,

Fariba (MUM)

2010-11-20T12:04:00.000Z

shaerane bi marz

مي گفت/وقتي لبخند مي زني/يعني خسته اي/وقتي سكوت مي كني/يعني حرف هاي
زيادي براي نگفتن/وقتي مي روي يعني جايي براي نماندن/وقتي مي آيي يعني راهي
براي رفتن/ولي اين روزها با آنكه خسته اي/نمي خندي/و در تمامي سكوتت حرفي
براي گفتن/با آنكه اينجايي/انگار سالهاست/كه رفته اي

lost....

2010-09-22T21:25:00.002+01:00

صفحه‌های هر روزم را که ورق میزنم زندگی سفید تر میشود.
درست مثل یک صحرای پر از برف٬ در دور‌ترین نقطه‌ی سرزمین جنوب.
زندگی درست مثل برف می‌ماند٬ ترسناک است. آرام و ساکت و غریب و پر از رمز.
راز برف یادت هست؟ همیشه اولین بار٬ همیشه اولین دیدار از برف آغاز میشود. حتی اگر کلبه‌ای نباشد که به آن برسیم.
اولین بار که دنیاهایمان عمیق شد و نفس‌هایمان تند یادت هست؟ شب بود نه؟
اولین بازیمان هم در سفیدی ساکت برف بود: یک کلمه من٬ یک کلمه تو.

سفید٬ برف٬ سکس٬ راز٬ ترس.

...

in the mood for love
نگاه کن٬ آن بالا٬ ستاره‌ها را نگاه کن. میبینی؟ کسی قبلاً نقاشی ما را کشیده است. من ٬نقطه چین‌ها را به هم وصل میکنم. تو مرا نگاه کن٬ ولی دستت را به من بده. دستت را که میگیرم٬ قدم بلند میشود و انگشتم به سقف آسمان میرسد.
گفته بودم نه؟ من از داغی ستاره‌ها میترسم.
دیدی؟ ترسم را دیدی؟ عقربی که کشیدم برای تو بود. میدانی چه میگفت؟

ترس چشمانم را تو بگیر٬
نگاهم کن.

من، در دنیای تنهایی های من، هیچگاه تنها نبوده ام.
هیچ میدانستی آدم ها از همان اوایل کودکی تا همان لحظه ی آخر عمر ایمجینری فرند های خود را دارند؟ فقط، این دوستان تخیلی از شکلی به شکل دیگر در می آیند و از موجودی به موجودی دیگر میگریزند.
نمیدانم، این ترسناک است یا نه. ولی من گاهی از تو میترسم.
و میدانم ترسیدنم ، ترسناکم میکند و تو را میترسانم.
و میدانم، تو این ترس را دوست داری.
من تو را وقتی دوست تخیل من هستی دوست دارم.
شاید از همین بود که زندگیم را بر پایه ی دنیای رویاییم چیدم.
میخواهم امشب بپرستمت، بیا به خوابم.

شب بخیر.

میخوام
یه مدتی
بمیرم
برای همه
به جز خودم البته ها
یه مدتی فقط
دوست دارم
گم شم
تو هوا
مثل ابر
مثل بخار
مثل خدا
که هیچکس به جز خودش نمیتونه ببیندش، ولی اون همه را می بینه
پیر شدم
پیر
آدمای پیر میرن گم میشن
که تنهایی بمیرن
بعدش شاید جوون شدم
یه جور آروم خسته ای
که هیچی نمیگه و فقط نگاه می کنه و تو هرچی میخوای توی چشماش نگاه می کنی و میگی
اونم اونقد آروم و خسته ست که حتی با چشماشم، که حتی با نگاهشم باهات حرف نمیزنه
کم کم خالی میشه، اونقد خالی که بتونه یه کمی پرواز کنه، بالاتر از سطح زمین، توی هوا
بعد وقتی داره پرواز می کنه چشماشو می بنده
هیچی هم نمیگه
فقط پرواز می کنه
تا آخره آخره آخر دنیا، اونم تنهایی ها، تنهایی پرواز می کنه
وقتی که پرواز می کنه بغل نمیخواد، شناوره، توی هیچی، توی هیچی شناوره
یعنی به هیچ جا نمیخوره، دستاشو میتونه باز کنه یا بسته نگه داره، به هر حالتی میتونه غوطه بخوره
میتونه حتی فکر هم بکنه با خودش
ولی خسته ست، نمیتونه فکراشو بگه، فقط پیش خودش فکر می کنه
شنا می کنه
پرواز می کنه
خدا هم نیست
اون پیر میشه
خدا نیست
پس نمی میره
بیشتر پیر میشه
خیلی خیلی پیر شاید
توی آسمون
اونقد پیر که بشه یه عقاب
که بره بالای یه کوه بلند
روی قله ی کوه آشونه بسازه و زندگی کنه، بالهاشو باز کنه و سقوط کنه و نزدیک زمین مسیرشو عوض کنه و اوج بگیره بره توی آسمون
بالا و بالا و بالا و بالا و بالا و خیلی بالا
آره خیلی بالا
نمیدونم بقیه ش را هم
عقابه هم پیر میشه حتما یه روزی دیگه
همین.

علی کوچولو
تو قصه ها نیست
مثل من و تو
اون دور دورا نیس ...

ستاره

2010-08-12T03:49:00.005+01:00

میدانی ستاره دور است

و شب سرد.

آن روز که تو با نگاهت ستاره میچیدی،

من نگاهم به تو دوخته بود

تو آسمان را گشتی

و ستاره‌‌ ات را چیدی

سهم من از همه‌ی ستاره‌ها

تو بودی

صبح که شد

ستاره‌ها همه رفتند

و تو رفتی که ستاره‌ات را دوباره پیدا کنی

شاید تا آن گوشه‌ی دیگر دنیا که هنوز شب بود

اما من

بی‌تو

تا همیشه منتظر شب ماندم

و هر شب آسمان را به دنبال تو گشتم.

میدانی ٬

ستاره دور است

و شب سرد.

Never Let An1 Steal Your Dream!

2010-08-12T03:39:00.001+01:00

خلاصه ی همهی چیزایی که امشب دیدم تو این چند ساعت میشه همین یه آهنگ.

Niyaz - In The Shadow of Life
(download: 2mg)

کلی پست که پرید
یه هو ، نمیدونمم چرا !
یه کلی رویا بود. توش تا خیلی سال بعد رفتم جلو
کلی حرف
حرفای تلخ ، حرفای قشنگ
چقد که من این خلسه رو دوست دارم
از اینا که میرسی به جایی که بعد زمان رو میتونی حذف کنی ، بعد توش آروم آروم دور شی. از هر جهتی که بخوای.
اگه یادم بمونه پستام رو دوباره مینویسم بعدا.

Miss writing here

2010-08-12T03:30:00.001+01:00

...

آره هیچ‌چیز ثابت نمیمونه
همه چیز حرکت میکنه ٬ همه چیز تغییر میکنه ٬ همه چی.

فقط این حرکت ٬ این تغییر ٬ همه‌ش تو یه دایره‌ست ... همه چیز میچرخه ٬ با شعاع‌های مختلف .. دور خودش.

David Gilmour: About Face [1984 Album]

Near The End

And when you fell you're near the end
Will you just turn it over and start again
Is there a stirring in your heart
As the time comes when we will have to part?

And when you fell you're near the end
And there's a stranger where once was a friend
And you are left without a word
Only the whispers that you've overheard

Standing in silence, holding my breath
Disconnected and dry
And though I'm certain that there's nothing left
To hold on to, to give or to try
Some things never change, no don't ever change
And I'm feeling the cold
Thinking that we're getting older and wiser
When we're just getting old

And when you feel you're near the end
And what once burned so bright is growing dim?
And when you see what's been acheived
Is there a feeling that you've been deceived?

بی تو ، هیچ امنیتی دیگر نیست

2009-11-17T10:22:00.000Z

خیلی بد بود .. خیلی بد. دوباره همهچی به هم ریخت ، با این فرق که دیگه من پیر شدم. به گذاشتن و گذشتن از آدما هم عادت کردم. تنهایی هم دیگه ترسناک نیست. صبر کردن رو هم یه جوریایی دوست دارم، حتی یاد گرفتم چهجوری با خیال یه نفر وقتی که خودش دیگه نیست زندگی کنم. همهی اینا جای خودش .. ولی وقتی زدم کنار و به حرفاش فکر کردم ... میدونم برای همیشه تو زندگیم افسوس میخورم. هیچچی از اون واقعیتر نبوده برام، هنوزم ضجهزدنام از یادم نرفته .. تو زندگی هر کسی ، یه چیزایی هست که واقعین براش ، که واقعیتشون رو درک میکنه با تمام وجودش. واسه من درد بوده .. خواستن بوده ... میدونم که اینجا رو نمیخونی ، ما تا حالا هزار بار خداحافظی کردیم و هیچوقت نتونستیم همه چیز رو پشت سرمون بذاریم و میدونم تو آینده هم همین قضیه تکرار میشه ، مدل جفتمون اینجوریه ، به همم اصلاً نمیایم ، یا نه میایم ولی خوب معلومه که مچ همم نیستیم ... ولی خب ، یه چیزی شبیه فیت ، شبیه سرنوشت .. یه چیزی هست که به هم گرهمون زده ... همهی اینا درست ، ولی هیچکدوم باعث نمیشه که من اینو نگم و اینجا برای خودم ننویسم ... خداحافظ، دلم برات تنگ میشه ، و هیچکس هیچوقت جای تو رو نمیتونه بگیره چون هیچکس هیچوقت به اندازهی تو برای من واقعیت نداشته.

قصد آزارت را ندارم.
تلخم اما
و خسته.

همين

2009-11-17T08:59:00.001Z

خوب واقعيتش اينه که نوچ، من نمی تونم بدون عشق زندگی کنم، نو وی .. وگرنه حوصله‌م سر میره . وگرنه نمیتونم تخیل کنم ٬ وگرنه کسل کننده میشم ٬ وگرنه همه‌چی زشت میشه ٬ همه چی رنگشون کثیف میشه ٬ همه چی لوس میشه. من ضعیفم ٬ چون همیشه یکی باید باشه که واسه اون باشم وگرنه احساس بیهودگی میکنم ٬ دپرس میشم ٬ خمار میشم و هزار تا چیز دیگه !اما حالا ديگه بايد يه خورده سعی کنم بين عشق و دوست داشتن تميز قائل شم. واقعيت تر از اون اينه که خوب می دونی چقدر دوستت دارم، اما حالا ديگه نمی تونم اسم اين حسمو عشق بذارم. راستش حالا گمونم بيشتر از اون که عاشقت باشم، آلوده ی توام. زندگيم پره از جای پای تو، ردی که به اين سادگی ها نمی شه پاکشون کرد. بی شک يه عالمه سال زيادتر لازمه تا آدم بتونه ساليان عاشقی ش رو جزو خاطره ها حساب کنه. و من تو اين دوره ی جديد، هنوز يه نوآموز محسوب می شم. اما حواسم هست که جايی چيزی داره می خشکه. چيزی که من و تو نکاشتيمش، خودرو بود، بی نياز از مراقبت های گلخونه ای پا گرفت و جوونه زد و ريشه دووند.. خوب اما حالا شروع کرده از ريشه خشکيدن.. گريزی هم نيست.. شايد بشه برای مدتی با داربست نگهش داشت، اما حالا گيرم اين توفان نه، توفان بعدی که بالاخره ميندازتش که، ها؟ياد حرفای اون شبها که ميفتم .. نمی تونم بی زهرخندی که ناخوداگاه دچارم می کنه بهشون فکر کنم.. تا همين پيش ترها حاضر بودم تمام داشته هامو به تو بدم.. فقط به تو.. اما نخواستی شون خوب تقصیر تو هم نبود ٬ یه جوریایی تقصیر من بود اصلاً ! همه خسته میشن خب ... بعد نفهمیدم چی شد که یه هو همه چی برعکس شد. تو عاشق بودی ... تو از همه چیز گذشتی... من ؟ ... نتونستم ٬ اون موقع زخمی بودم ٬ من منگ بودم ... می‌ترسیدم ٬ نمیدونم از چی ٬ نمیدونم از تو ٬ از خودم ٬ از عاشق بودن ٬ از نبودن ٬ از چی نمیدونم ولی من فلج بودم. ... البته دلیل آخرین چیزیه که مهمه ... می دونم بهشون کاری نداری، برات مهم نيستن .. اون چيزی که تو ذهن تو باقی میمونه اينه که من
نخواستم ٬ من نبودم ٬ من نیومدم ٬ وقتی باید میبودم ٬ وقتی که باید میخواستم ٬ یا میومدم . آره، دقيقن از همون جاهاييه که ديگه هيچ عقل و منطقی به کار نمياد.. مثل يه بچه که آب نبات چوبی شو وسط کار ازش گرفته باشن، چشماتو می بندی و لج می کنی و پا به زمين می کوبی .. حالا اين که از اساس اون آب نبات چوبيه مسموم بوده يا برات خوب نبوده يا هر چيز ديگه، به دردت نمی خوره.. شبش هم ممکنه لج کنی و بگی شام نمی خوری.. خوب بازم دودش تو چشم خودت می ره، .. اما هيچ کدوم از اين دلیلا نمی تونن تصوير اون لحظه ی گرفتن آب نبات رو برات توجیه کنن..میبینی ... تو هم همینی ... تو هم همینه حست .. هنوزم یه جوریم ...
و این داستان ادامه دارد ....

2009-11-10T16:47:00.001Z

من تا حالا تو زندگیم هدفی نداشتم . چیزی رو نخواستم که لازم باشه براش برنامه ریزی کنم و تو تصمیم گیریای هر روزم بهش فکر کنم و منطق به خرج بدم. خیلی سعی کردم که جلوی خواستنم رو بگیرم ٬ خیلی کارا کردم٬ واسه رسیدن به خیلی چیزا تلاش کردم ٬ ولی تهِ تهِ دلم نخواستم هدف بلند مدت رسیدنی ای داشته باشم که همیشه بهش فکر کنم و به یه روزی فکر کنم که ممکنه بهش برسم. خیلی چیزا رو دوست داشتم ٬ خیلی چیزا رو میخواستم و هر وقت خواستنم سرریز میشد تخیل میکردم ولی همیشه منتظر میشستم تا همه چیز خودش اتفاق بیفته ٬ همیشه هم اعتقاد داشتم چیزی که باید اتفاق بیفته ٬ اتفاق میفته و باید به همه چیز فرصت بدم که خودش اتفاق بیفته . همیشه از دست و پا زدن بدم میومده. همیشه از تلاش کردن و سبک و سنگین کردن و وزن دادن به اتفاقات و تصمیمات تو زندگیم بدم میومده ٬ همیشه دلم میخواسته آزاد باشم و با تصمیم گرفتن یا با هدف داشتن ٬ اتفاقایی که قراره برام بیفته رو محدود نکنم . ولی امروز یه تصمیم گرفتم. یه تصمیم واسه ۱۰ سال دیگه ٬ یعنی یه اتفاقی که باید تو ۱۰ سال بیفته. نمیدونم کار درستی کردم یا نه ٬ ولی پاش میخوام واستم ٬ هرچی هم بشه بشه. باید این کار رو بکنم ٬ به هر قیمتی. همین الانم تو یاهو واسه ۱۰ سال آینده‌م ریمایندر گذاشتم که یادم نره یه وقت ! کسی چه میدونه ٬ شاید ۱۰ سال دیگه اومدم و نوشتم من امروز به اولین آرزوی زندگیم رسیدم

2009-11-10T16:40:00.002Z

اون کسی که برای خوشبخت زندگی کردن از همه بیشتر دوستش داری کسیه که وقتی از شلوغی زندگی یه کم کنار میکشی و آخر شب آروم میشینی و از روی تپه به چراغای شهر نگاه میکنی بهش فکر کنی و دلت اونو بخواد. کسی که نه رویا باشه نه واقعیت، که هم رویا باشه هم واقعیت. که هم دور باشه هم نزدیک. که برات هم خاطره باشه با و هم همیشه یه معمای شیرین و ندیده و نچشیده. که هم دور باشه و هم نزدیک. که نه تنها دوسش داشته باشی، که دوست داشتنش رو بخوای و دوست داشتنش رو هم دوست داشته باشی

2009-10-04T18:48:00.002+01:00

تنم را بکشم به لبهات

می‌سوزم؟

يا آب می‌شوم؟

بگذار برات کتاب بخوانم

بنشين اينجا

کتاب را بگير توی دست‌هات

ورق بزن

دستم را دورت حلقه می‌کنم

از بالای شانه‌ات می‌خوانم کتاب

لای موهات

نفس می‌کشم

ورق بزن

اگر توی گوش‌ت گفتم

دوستت دارم

و فرار کردم چی؟

از پله‌های کودکی

بالا می‌آيم

تاب می‌خوری در تنهايی من

عاشقت می‌شوم

نگاهت مرا مرد می‌کند

دلتنگی‌ام رابه کی بگويم وقتی نيستی؟

تا کجا راه بروم تا تمام شوم

مثل يک جاده؟...

نيستی که

من هم عادت نمی‌کنم

آقای من

همين

کتاب را بالا بگير ببينم

گاهی هم برگرد و بوسم کن

حواست به داستان هست؟

نه

بيا از اول شروع کنيم

ديدی؟

ديدی باز عاشقت شدم؟

2009-10-04T18:35:00.002+01:00

ورق میزنم

قصه‌های هر روزروز نوشته‌های هر کس

دختری دیروز قلب زردش را در نمایشگاهی دید

که به الکل نشسته بودقلبی که خراب بود

و زرد بودو ساکت بودو قلب دختر بود

و دختر هیچ وقت نتوانست به هیچ کس

توضیح دهد چه دیده بود و چه حس کرده بود

ورق میزنم

کودکی دیروز مرد

مردی دیروز عاشق شد

مادری دیروز نومید شد

و من دنیایی آفریدم

بی بعد زمان

و بی بعد مکان

و برای قلعه ام اتاق‌های جدید آفریدم

و دیوارهایم را بالاتر بردم

نقاشی مرد سرخپوستی را خریدم

که زنی را کشیده بود

که نیمی از صورتش تاریک بود

و دستش چنگی بود که به جای صدا

رنگ مینواخت

و از سیاره ام پایین آمدم

ورق میزنم

به اقیانوس که میرسم شنا میکنم

به جزیره میرسم

جزیره آخرین برگم بود

اقیانوس عمیق است

و تاریک

و سرد

کوسه ها خوراک ماهی های کوچک میشوند

و ماهی ها خوراک کوسه های بزرگ

و من به درختی می‌اندیشم که در عمق آبها میروید

و مرد سرخپوستی که در میان دریا روی تکه چوبی زندگی میکرد

و به قلب دختری که روی تاقچه‌ی سنگی به الکل نشسته بود

و نگاه دختری که سالها کوچک شده بود و میخندید

و صدایی که میگوید شب بخیرورق میزنم

میترسم

میمیرم

و میترسم

و میمیرم

غریق عاشق دریا

2009-09-25T12:51:00.000+01:00

خداحافظ ، سلام خوب دیروزم
بدون من تا ته دنیا ، به آتیش تو می سوزم
خداحافظ ، همیشه همدم و همراه
دلیل بغض بی وقفه ، دلیل هق هق گهگاه
خداحافظ ،عزیز خسته از تکرار
نگو تقدیر ما این بود ،‌ محاله بعد از این دیدار
خداحافظ ، سیه پوش سراپا نور
شروع ناب هر شعری ، تو ای نزدیک دورادور
خداحافظ غزلساز طناب و شاخه
صدای ناب روییدن ، غریق عاشق دریا

پر از نام زلال توست ،‌ کتاب سرنوشت من
ای گل باران نویس این کویر بی بهار
ای چراغ روشن شب ، گریه های انتظار
آخرین برگ تمام قصه های ناتمام
ای غزال پر غرور دشت سبز بی حصار
خداحافظ ، سفر خوش،
پس از تو قحطی لبخند ، پس از تو حسرت پرواز

خداحافظ ...

اندیشه فردا

2009-09-25T12:45:00.000+01:00

من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد
همه اندیشه ام اندیشه فرداست
وجودم از تمنای تو سرشار است
زمان در بستر شب خواب و بیدار است
هوا آرام شب خاموش راه آسمان ها باز
خیالم چون کبوترهای وحشی می کند پرواز
همین فردای افسون ریز رویایی
همین فردا که راه خواب من بسته است
همین فردا که روی پرده پندار من پیداست
همین فردا که ما را روز دیدار است
همین فردا که ما را روز آغوش و نوازش هاست
همین فردا همین فردا
من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد
زمان در بستر شب خواب و بیدار است
سیاهی تار می بندد
چراغ ماه لرزان از نسیم سرد پاییز است
دل بی تاب و بی آرام من از شوق لبریز است
به هر سو چشم من رو میکند فرداست
سحر از ماورای ظلمت شب می زند لبخند
قناری ها سرود صبح می خوانند
من آنجا چشم در راه توام ناگاه
ترا از دور می بینم که می ایی
ترا از دور می بینم که میخندی
ترااز دورمی بینم که می خندی و می ایی
نگاهم باز حیران تو خواهد ماند
سراپا چشم خواهم شد
ترا در بازوان خویش خواهم دید
سرشک اشتیاقم شبنم گلبرگ رخسار تو خواهد شد
تنم را از شراب شعر چشمان تو خواهم سوخت
برایت شعر خواهم خواند
برایم شعر خواهی خواند
تبسم های شیرین ترا با بوسه خواهم چید
وگر بختم کند یاری
در آغوش تو
ای افسوس
سیاهی تار می بندد
چراغ ماه لرزان از نسیم سرد پاییز است
هوا آرام شب خاموش راه آسمان ها باز

زمان در بستر شب خواب و بیدار است

قانون من

2009-09-25T12:44:00.001+01:00

یکنفر می آید دیگری میرود و چرخهء آمد و رفت تکرار و تکرار میشود
آری باید رفت
و آری باید دل نداد
و این شاید قانونی است که فراموشی و شاید ترس از جاودانگی آن را وضع کرده

باید مسافر بود و سفر کرد
و هجرت را تکرار و تکرار و تکرار کرد....
داستان آمد و رفت که شاید اسمش زندگی است را دوره کرد ، آموخت و یاد داد

آه از این قانون ..................آه از این داستان

هیچ کس نمی ماند
هیچ کس نمی خواند
و هیچ کس جاودانگی را ارمغان ندارد

می دانم که رفتن دلیل نبودن نیست
اما کاش همه بدانند ... کاش همه بخوانند
کاش تو هم بدانی و بخوانی
کاش او هم ........

باید نوشت
باید نوشتن را سرشت و تکرار ها را تکرار کرد

میدانم فاصلهء ما زیاد شده اما نمیدانم تو دور شده ای یا من
تو سفر کردی یا من جا ماندم
تو تکرار کردی یا من .......

ولی کاش

ولی کاش آینه ای داشتی
و میدیدی کسی در پشت منظر نگاهت هم آغوش خاک گشته
و لحظه لحظهء خاطرات بودنت را در این فاصله ها میگذارد تا به تو نزدیک تر شود ......
کاش میدانستی که کسی آمار قدمهایت را دارد....

قانون ......
من به قانون شکنی محکومم...و تبعیدبه مجازم
نفرین به دادگاه تو .... نفرین به دادگاه من

چه بیهوده است انتظار دیروز را در فردا کشیدن...

بودن من درد نیست
من از بیهوده بودن سخت دلگیرم.......

عابر شب

2009-09-25T12:42:00.001+01:00

در میان کوچه ای خاموش، میکشد پا در میان برگهای زرد پائیزی

مرد خسته مرد بی روح ، عابر شب

میکشد پا بادلی پر خون ، سرد و بی کس ، عابر شب

میرود تنهای تنها

میرود غمگین و رسوا

میرود تا بر نگردد، عابر شب

شهر سکوت ، خانه سکوت ، کوچه سکوت ، مرد سکوت ، عشق سکوت....

ناله بلند ، درد بلند ، مرگ بلند ، وزوزهء باد بلند ، ره عابر بلند

ای سیاهی

ای شب سرد، بپذیرید ، عابر شب

مرد خسته مرد بی روح ................عابر شب

ققنوس

2009-09-24T11:49:00.000+01:00

درشبی پراز ارزو خویش رافنا میکنم

خود را فنا میکنم تا تو را باز یابم

همچون ققنوس تنهایی اشیانه بی کسی خویش را به اتش می کشم

بر بام اشیانه دور را مینگرم. شاید در دور دست خیال تورا باز یابم

چقدر دور است راهی که به تو می انجامد

در فراغ حضورت چله ای از تنهایی برای خویش میگیرم و اغاز شب را به تماشا مینشینم

تنها چیزی که از تو به یادگار دارم لبخندی پراز ابهام

لبخدی که بر لوح خاطراتم نقش بسته وعشق تو که بر سنگ تراشه های وجودم هک شده .

در فراغ حضورت شمعی روشن خواهم کرد وارزوهایم را همچون پروانه ای فنا خواهم کرد

با اشک تنهایی دردفتر غم تصویری از تو بی عدالت تو خواهم کشید

غم مرا در اغوش بگیر که دیگر تنها تر از تنها شدم

در شعله خشم بی کسی میسوزم تا خاکستری از خاطرات برجای بماند

خاکسترخاطراتم را در تابوتی از خیال گزاشته وبه سیلاب غم بسپارید

تا دیگر اثری از هجوم خیالم باقی نماند

پیله

2009-09-16T16:53:00.001+01:00

چه کسی می داند که تو در پیله تنهایی خود تنهایی

چه کسی می داند در پی یافتن روزنه ای در فردایی

پیله ات را بگشا تو به اندازه یک دنیایی !!.

********

من خستهام، تو خستهای آیا شبیه من ؟

یک دل شکستهی تنها شبیه من

حتی خودم شنیدهام از این کلاغها

در شهر یک نفر شده پیدا شبیه من

امروز دل نبند به مردم که میشود

اینگونه روزگار تو ـ فردا ـ شبیه من

ای همقفس بخوان که زِ سوز تو روشن است

خواهی گذشت روزی از اینجا شبیه من

از لحن شعرهای تو معلوم میشود

مانند مردم است دلت یا شبیه من

من زندهام به شایعهها اعتنا نکن

در شهر کشتهاند کسی را شبیه من

2009-07-30T16:05:00.001+01:00

پر از حرفم. پر از فلسفه‌. پر از تصویر.
و هوا که چه سنگین می‌شود گاهی

Tir baaran

2009-06-24T11:37:00.001+01:00

یادم میاد وقتی‌ دوستم تیربارن شد فقط ۱۴ سال داشت! پدرش و برادرش نیز همان روز تیربارن شدند! وقتی‌ به در خانشان گریان رفتم دو تا مامور من را دور کردن و گفتن عزاداری برا کافر قدغن! الان سالهاست به دلم مونده که چند تا از این پاسدرا رو بکشم و آنروز دلم می‌خواست بزنم تو گوش اون کثافت ولی‌ نمیخواستم الکی‌ دستگیر شم من مسولیت دیگری داشتم!!برگشتم وقتی‌ زنگ زدم مادرش گریه نمیکرد! گفت مهتاب همیشه زنده است، مادر داغ شوهر و بچه هاش اوو دیده بود ولی‌ اجازه مشکی‌ پوشیدن و عزاداری نداشت و حتا نمیدانست گور عزیزانش کجاست!!!!

در وصیت مهتاب این جمله بود از همه بخواهید برای من گریه نکنند!!!!

مهتاب یه دختر نجیب اوو باکره که هیچگاه آرایش و این حرفا نداشت حتا با لباسی ساده!

ولی‌ رژیم ننگین و دیکتاتوری اعلام کرد که اون دختر نبوده!!!

دردم میاد وقتی‌ یادم میاد چه کسانی‌ سالهای اول انقلاب اعدام شدن حتا کسی‌ یادشون نیست یا براشون عزاداری نکرد! هیچ کس اونا رو الگو نکرد! هیچ کس صداشون را به دور دنیا نرساند!

هیچ کس ندانست چه بچه هائی پار پار شدن بی‌ صدا و در سکوت!

این روزا دلم بسی‌ گرفته و آهی که بر لبانم است

و اسفا که روباه مکار و گرگه بد بدجنس حالا شدن نمادهای مردمی. آقای موسوی آیا کشتارهای سالهای ۵۹-۶۰ را به یاد می‌‌آورید؟؟ یاد این جمله می‌‌افتم " سگ زرد برادر شغال"

مرگ عاشق

2009-06-13T08:44:00.003+01:00

اون روزایی که عاشق بودیم

اون روزایی که دنیا قدش کوتاه بود

وقتی دلمون میلرزید، همه‌ی زندگی می‌لرزید

وقتی دلمون میریخت پایین میفهمیدیم که دل آدم چه بزرگه

به هم زل میزدیم و همدیگه رو نگا می‌کردیم

با هم چشمامون رو میبستیم و میرفتیم

قاطی ابرا

توی جنگلا

توی شهر

زیر پل عابر پیاده

توی مزرعه

توی دشت

توی کلبه

توی استخر

توی قایقی که کج میشد و میفتادیم تو آب

توی قلعه‌های تاریک و ترسناک

توی زیرزمین پر از کارای سفالگری

توی کتابخونه‌ و توی هزارتا از کافی شاپ های تهران

توی خیابونا و خرابه ها

چشمانو باز میکردیم و برمیگشتیم پیش هم

به هم نگاه میکردیم

توی چشمای هم.

رویا هامون واقعی بود

تو چشمای همو که نگاه میکردیم هر چیزی رو میتونستیم ببینیم ...

فقط کافی بود نگاه خودمون دو تا تو هم گره بخوره

عاشق بودیم

میفهمی؟

عاشق بودیم

سایه ی مرگ سنگین تر از اون چیزیه که فکرش رو میکردم

میترسم

میزنم کنار

گریه میکنم

ساکت میشم

میلرزم

فرار میکنم

عاشق بودیم

میفهمی؟

عاشق بودیم

2009-06-01T16:58:00.000+01:00

رفت تنها آشناي بخت من،رفت و با غمها مرا تنها گذاشت،چون نسيم تند پوي از من گريخت،آهوانه سر به صحرا ها گذاشت
وقتي خواستم زندگي کنم، راهم را
بستند.وقتي خواستم ستايش کنم،
گفتند خرافات است.وقتي خواستم
عاشق شوم گفتند دروغ است.وقتي
خواستم گريستن، گفتند دروغ
است.وقتي خواستم خنديدن، گفتند
ديوانه است.دنيا را نگه داريد،
ميخواهم پياده شوم (دكتر علي

شريعتي

2009-05-27T16:53:00.001+01:00

دلم برای نامه نوشتن تنگ شده بود. نامه نوشتم. گاهی اوقات بعضی آدما تو زندگیت هستن که بودنت رو تعریف میکنن. آدمایی که هرچقدرم دور خودت دیوار بکشی و تنهاییت رو صیقل بدی، اونا رو بی هیچ مشکلی میتونی اون‌تو جا بدی. آدمایی که شاهد تو ان. آدمایی که عاشق بودنشونی. نامه نوشتمشون
دلم میخواد بنویسم. خیلی چیزا تو کلمه که باید بنویسم. خیلی حرفا. ولی نمیتونم

دلم میخواد بنویسم. خیلی چیزا تو کلمه که باید بنویسم. خیلی حرفا. ولی نمیتونم

2009-05-22T10:05:00.002+01:00

چندين و چند بار از هزاران باري كه خواستم بنويسم نشد

روزي حوصله نبود ديگر روز قلم و بار ديگر كاغذ

روزي مركب خشكيد و ديگر بار حرف هايم بيات شد

ابرها تصادف كردند

هوا تب كرد و باريد

غرق شد خاطره

در گودال كوچك كنار باغچه

گربه اي از ميان گذشت

عكسش در آب گودال

بي شباهت به موشي نبود

خيس خيس!

دلش گر گرفت و خاكستر شد

ابرها تصادف كردند

هوا تب كرد و باريد

غرق شد احساس

در اخم هاي در هم حواس

چندين و چند بارخواستم بنويسم نشد

روزي من نبودم روزي حوصله روزي ديگر تو

Trust

2009-05-22T10:02:00.001+01:00

توی تخت خوابم،تو آرامش نصفه شب،با خودم گفتمان می کردم.

در واقع داشتم با" فکرم" درد و دل می کردم !!!

پرسیدم:تو که میگن احساس نداری،تو که از روی عقل و منطق تصمیم می گیری،می تونی بگی تو این دنیا به چی می شه اعتماد کرد ؟!

هنوز "فکرم" جواب نداده بود که "دستم" جوابمو داد!

گفت:به من اعتماد کن.

نگاهی به او کردم،دستشو تو دستم به یاد آوردم،بغض گلویم را گرفت.

گفتم:دست مهربانم، اون روزی که دستاشو را در تو حلقه کرده بود، به تو اعتماد کردم.

"دستم" ساکت شد.

"چشمانم" سکوت دستمو شکستند و گفتند: به ما،به ما اعتماد کن.

بغض گلویم را بیشتر فشار داد.

گفتم:چشمان عزیزم اون روزی که به خاطر او اشک ریختم به شما اعتماد کردم.

وآنها نیز ساکت شدند.

این بار نوبت" گوشهایم" بود.

به آنها نیز اعتماد کرده بودم،با آنها بود که شنیده بودم به من گفت "از هر کسی بیشتر دوستت دارم "

دو باره سکوت باز گشت،و تنها کسی که حرفی نزد "قلبم" بود.شاید می دونست که همه این ها از
اعتماد به اون بوده.منم ازش سوالی نکردم ...

حس کردم چشمام خیس شدند ،دیگه فشار بغض را تو گلوم حس نمیکردم.

این بار صدای گریه بود که سکوت را میشکست.

"فکرم" به سخن در اومد ،گفت: حالا میخوای جواب منو بشنوی ؟!

گفت:به زمان اعتماد کن.

اشکهایم قطع شدند...

راست می گفت.زمان .... ،

و الان لبخند تلخ روی صورتم ،چشمای خیس اون موقع رو زیر سوال می بره

زمان همه چیزو نشون داد ...

به راحتی اعتماد نکن

2009-05-20T15:37:00.002+01:00

آسمون همیشه

یا ابره

یا آفتاب

یا شبه

که هیچیش معلوم نیست

اونو ولش کنین

ولی پری ِ قصه مون

پریه قصه مون

هوم

نورش کم شده

فک کنم

که

غمگینه

repeat it again!!!I am so tired these day

2009-05-20T15:33:00.002+01:00

آدمایی که تو رو مثل یه مترسک دوست دارن

یه مترسکِ اسباب بازی که هیچ‌وقت خراب نمیشه

که هر وقت بخوان بندازن دور و

سرشون رو با یه اسباب بازی دیگه گرم کنن

هر وقت خسته شدن برن از تو سطل اشغال درش بیارن

از اینکه کثیف شده و

دیگه مثل قبل نمیتونه بهشون لبخند بزنه ناراحت شن

بعد از یه مدت به خاطر اینکه

بوی آشغالا رو میده دیگه دوسش نداشته باشن

آدمایی که یادشون میره هفته‌ای

چند بار مترسکشون رو میندازن تو سطل آشغال

آدمایی که یه مترسک دوست دارن ٬

یه اسباب بازی

مترسکایی که این دوست داشتنا رو باور میکنن

هر بار دوباره از اول شروع میکنن از نو

دارم فکر میکنم مزرعه‌م جای هر کسی نیست

همین

2009-05-20T15:27:00.003+01:00

عادت کرده که منتظر باشه

منتظر بشینه تا یه اتفاقی بیفته ٬

پیش بیاد ٬

پیدا شه

پاک و مهربونه

اگه یه تیکه ابر داشته باشه

سوارش نمیشه که بره تو آسمونا

که دنیا رو ببینه

که آرامش پیدا کنه روش

میده‌تش به یکی که دوسش داره

میشه کنارش شعر گفت

یا آهنگ ساخت

حس آدم رو منحرف نمیکنه

تمرکز آدم رو به هم نمیزنه

میتونه باشه بدون اینکه چیزی رو عوض کنه

ولی در عین حال میتونه طوفان باشه

همه چیرو تغییر بده

طوفان ...

مثلاً یه جور سرد و ساکت و خلوت و کشنده

یا مثلاً سنگین و تند و وحشی

یا مثلاً یه جور دیگه

یا اصلاً یه جور دیگه

یه جوری مثل خودش وقتی که طوفان میشه

طوفان

یعنی یه جوری که بارون میاره

بارون تندبارون وحشی

بارون خیس

Do u remember that road!

2009-05-20T15:25:00.000+01:00

مه دوست دارم

جاده‌ی مه گرفته دوست دارم

بوی خاک رو تو مه دوست دارم

نور سیگار تو هوای مهی دوست دارم

صدای نفس کشیدن تو تاریکی مه گرفته رو دوست دارم

عاشق مه‌ام

همین

2009-05-20T15:24:00.001+01:00

من از پشت تاریکی شب اینجا با یه پنجره میام تو روشنی روز تو.فرقی نداره که روشنه یا تاریک. جفتمون جذب عمق نگاه یک عکس میشیم.من از اینجا به این همه فاصله فکر میکنم و این فاصله بیشتر بهم جسارت نزدیکتر شدن میده.فاصله انقدر زیاد هست که همه تضاد ها رو تو خودش حل کنه.سرما و گرما یا روز و شب همه یکی میشن.همه چیز صرفا تو یه پنجره خلاصه میشه که همه مفهوما توش مثل خمیر شکل میگیره و بعضی وقتا ته دلمون از ترس خالی میشه.هیجان انگیزه

2009-05-20T15:20:00.000+01:00

گاهی اوقاتم اونقده قصه‌هات رو نمیگی که دیگه فصه‌ها غریبه میشن. سنگین میشی و انگشتات زمخت میشن و گوشه‌ی چشمت خط میفته. گفته بودم دیگه .. آدما هر چقدرم که زندگی کنن چشماشون پیر نمیشه. پ.ن. هر چقدر که بیشتر حس امنیت به بقیه بدی بیشتر تنها میشی. اینو تام گفته. تام اسم یه پسره‌ی بی‌خانمانه که من به طور کاملا تصادفی تو این چند ماه باهاش آشنا شدم و کاملا تصادفی هر چند هفته یه بار تو خیابونا یا کنار استارباکس میبینمش. خوبه

BF

2009-05-10T18:29:00.002+01:00

" I don't want a boyfriend, I want a friend. I'm only looking, desperately seeking, a friend. someone who'd know his or her distance and someone who'd make me feel safe in being distant and weird. I don't want a boy friend, I gave up on that for good. I don't think it's safe and healthy for anyone to be my boy friend, or even for me to have a boy friend for that matter. it's even written in books that I suck in relationships so please be a friend. a good friend. please? "--

overheard in the city, random homeless guy talking to himself!

2009-05-10T18:28:00.000+01:00

I remember a man once told me "I don't break down". he told me so when he broke down. he was shaking. he was angry. he wasn't alone. he was just cut from his memories. he was cold. very cold. I didn't say a word. I watched him as he watched his very own misery. and we both knew nothing would be the same as before. we said goodbye, and we never talked again. he was of the rare species who could apprciate the color pink. and that says it all.

OLD LOVE! "thanks for sending this"

2009-05-06T16:16:00.001+01:00

2009-05-05T18:24:00.000+01:00

it's my birthday; my hand is not working anymore and i cant feel it. all I feel is this huge urge to sit in front of people and tell them in their face how they don't fit. and how everything could be better off the way they're shaped in my head.voices are gone. it's empty, and so full of silence and waves. on the streets, off to a new me, I'm born again. without him. in vein. and wrapped in plastic bags. it's just pure beauty and stupidly gorgous. maybe all you need is a disaster; and that's the last thing he said before he was gone; for years to come

2009-05-05T18:17:00.002+01:00

حرف برای گفتن زیاد است

پادشاه سرزمینم در میان دالان‌های قلعه اش از نگاه کردن به دریا خسته شده

مادرم برای دیدنم گریه میکندو من به دنیای دیوانه‌ی ساده و پررنگ و پر معنایی فکر میکنم که از آن فرار کردم

سهراب میگوید در زندگی بعدیم دختر زیبا و ثروتمندی میشوم که خودش را به دیوانگی میزند و از دیوارها بالا میرود

پادشاه از دیوارها متنفر است و من در قلعه فقط دیوار می‌سازم. هر چه باشد از بالای دیوار اقیانوس را بهتر و بیشتر میتوان دید

.دکتر میگوید نفس عمیق بکش

مادرم میگوید به زندگی فکر کن. و پدرم چیزی نمیگوید. پدرم شاید مرده‌ است. شاید هم روزی در خیابان ببینمش و در آغوشش بگیرم. و شاید هم در میان کلبه‌ی پوشالی بالای درخت در کنار کوه از او رو برگردانم

عاشق میشوم. زیبا بود. و عاشق نبود. و نمیخندید. و هر لحظه ممکن بود بمیرد. و نمرد. و به لباس‌های خیس روی ایوان خانه‌های مردم لبخند زد

شب ها کنار خیابان میخوابم. با لباس ژولیده و پاره و بطری خالی از ویسکی. منتظر میمانم تا شاهزاده‌ی قرن بیست و یکی مرا پیدا کند و مرا جای خودش به قصر بفرستد.و من قصر را به آتش میکشم. و کنار زباله‌های خیابان‌های کثیف شهرم می‌ایستم و به آتش زل میزنم.و تنها سفر میکنم. و سفر میکنم و باز هم سفر میکنم

مردی را میکشم و مردی را از مرگ نجات میدهم.و در میانه‌ی راه خسته میشوم. چشمانم را میبندم و به آخرین کودکی فکر میکنم که در آخرین روز باقیمانده از دنیا در میان خرابه ها و خاکراه‌های کوچه‌ی تنگی تنها ایستاده و به آسمان نگاه میکند و میداند او آخرین باقیمانده از آدم‌ها خواهد بود

نگاه کودک را در آسمان‌ها میبینم. باز میگردم. و مسیح میشوم: عاشق دخترهای خودفروش زیبا و زخمی

شراب مینوشم و پا بر آب میگذارم و از روی رود راه میروم. به کوری میرسم ولی شفایش نمیدهم.و مرده ای را هم زنده نمیکنم

تاریخ را از دوباره مینویسم. قوانین طبیعت را عوض میکنم

2009-04-30T16:45:00.002+01:00

من

تو

او

ما

شما

ایشان

اینا

برو بابا

برو

همتون دیوونه این

دیوونه نه، بیشعورآدمای خطی، منطقی

آدای مهندسی شده

و بیشعور

یه چیزی حدود ۱۴ سال پیش، بدترین و خشمگین ترین فحشی که میتونستم به یه نفر بدم بود بیشعور نمیدونم چرا دارم اینا رو میگم

ولی حالا که گفتم اینم بگم که غار کنت مونت کریستو بودا .. خیلی چیز خوبی بود. با اون علفایی که فقط کنت داشت

من دلم کنت رو میخوادو ایگنور کردن

آدمای بیشعور یا از خود مطمئن رو

being self-centered is very different from being selfish. we should be self-centered, or else you can't change the world!

دیوانه

2009-04-22T11:57:00.000+01:00

نوشته های من شاید هذیان های دیوانه ای باشد که بالای بزرگراه روی پل عابر پیاده با لباس ژولیده و صورت زخمی و زمختی زندگی میکند و حتی نگاهش هم دیوانه است. ولی هر کلمه‌اش هر چه هم یاوه و بی‌معنا، برای خیابان نشین دیوانه یک دنیا معنی و تصویر به همراه می‌آورد. هر روز هزار بار به هزار چهره زندگی میکنم

و هر بار حسرت روزی را میخورم که بتوانم بدون چهره عوض کردن زندگی کنم

... خسته ام...

2009-03-06T12:35:00.000Z

رقص عشق يك پرنده را بر فراز يك درخت تا كنون تماشا كرده اي ؟
گنجشك كوچك مهربان
آخ كه اين روزها دلم به اندازه دل يك گنجشك هم جا ندارد ...
استوار ...
نرم ...
سخت ...
قوي ...
سبك ....
ظريف ....
خشن ...
مغررو ....
افتاده .....
شاد ....
غمگين ...
اسير ...
آزاد و رها
تا به حال فكر مي كردم و به خود ، با استواري خود ميباليدم
اما
اکنون...
من از هر آنچه که هستم ... خسته ام...
...
بیا ره توشه برداریم و

دختری در عمق خواب می میرد

2009-03-06T12:30:00.001Z

در شبی پر ستاره و آرام دختری در عذاب می میرد
دختری در عذاب تنهایی غرق در التهاب می میرد . درنگاه
دو چشم خسته ی او زندگی موج می زد غافل ازاینکه همه رؤیاست
عاقبت در سراب می میرد.چشم هایش پر است از حسرت، حسرت لحظه هایـی-
رؤیایی،چشم هایی که پر ز رؤیا بود آن زمان چون شهاب می میرد.دست های نیاز او آن وقت
رو به سوی ستاره بالا رفت،دخترک در شکوه راز و نیاز، لحظه ی استجاب می میرد و پریشان و خسته
و غمگین در خیالش که اشتباهم چیست؟ این چه جرمیست هر زمان احساس درهمین ارتکاب
می میرد زیر آوار غصه ها خم شد آهی از عمق قلب او برخاست،بی خبر از هم اینکه
جرمش چیست، پاسخی بی جواب می میرد.بعد از آن لحظه های بارانی
چهره اش را کشید و قابش کرد،زیر آن هم نوشت این چهره
زیر آوار قاب می میرد. آسمان پر از ستاره و صاف از
ستاره تهی شد و غمگین زیر رگبار آسمان آن
شب دختری در عمق خواب می میرد

دیوانه شوید تا رستگار شوید ... همانا خدا خودش هم اِندشه

2009-03-02T21:36:00.001Z

احمقانه‌ترين کاري که يه فيلسوف ميتونه بکنه اينه که خودشو و فلسفه‌ش رو جدي بگيره ...

احقانه‌ترین کاری هم که یه عاشق می‌تونه بکنه هم اینه که باور کنه عاشق شده و عشقشو جدی بگیره ...

احمقانه‌ترین کاری که یه دیوونه می‌تونه بکنه اینه که باور کنه دیوونه شده دیوونگیش رو جدی بگیره ...

و البته احمقانه‌ترین کاری که یه احمق می‌تونه بکنه اینه که حماقتاش رو جدی بگیره و .... فکر کنه !! ....

اووفففففففففففف بعضیا چقدر میتونن احمق باشن آخه ؟!!

هیچ کس نمیتواند مثل بچه ها با تمام وجود بخندد یا گریه کند

2009-03-02T21:26:00.002Z

بیا هزار تا کاغذ رنگی بخریم

که رنگ هیچکدومشون تکراری نباشه

با هزار تا چوب پشمک

با هزار تا سوزن ته گرد

بعد بشینیم کاغذارو مربعی ببریم و از رو قطر تا کنیم و ببریم و با سوزن سر چوب محکمش کنیم

که هزار تا فرفره بسازیم

هزار تا فرفره با هزار تا رنگ

صب کنیم که باد بیاد و فرفره‌هامونو بچرخونه

نگاشون کنیم و با هم بخندیم

2009-02-28T04:42:00.001Z

دیگر برای گفتن بهانه نیست
خشک است گلوی حرف های هر روزی
از چه بگوییم ؟
از عشق ؟
از امید ؟
از روزهایی که در فرار می گذرد ؟
از چه بگوییم؟
از تیک و تاک ساعت و چهار سوی یک اتاق و تنهایی ؟
یا از شبهایی که جای روز می شود و روزهایی که هیچ ؟
در پی چه باشیم؟
آینده ای نامعلوم؟
حقهایی که می خورند و یا عشقهایی که می کشند ؟
کدام ؟
تنها می بینیم سکوت می کنیم و می شکنیم !!!
با اینهمه تنها یک کاش باقی می ماند ...
کاش هیچگاه بزرگ نمی شدیم ...
کاش ...

2009-02-28T04:36:00.002Z

شاعری روزی گفت
« بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه عشق تر است ! »
آن نگاه کو ؟ و کجاست ؟
پس چرا حادثه ها ناپیداست ؟
رسم عاشق کشی اش پا برجاست ؟
شاعر از قرن دگر بود نبود؟
به گمانم به سرش گرد جنون ریخته بود
بی شک از جای دگر بود که گفت
بهترین عشق نگاه
دوره اش دوره مردانی بود
کز پس تیرگی چشم سیه می مردند
و زنانی که به سر پولکی دامنشان مهر و وفا دوخته بود
در بازارچه اش معرفت و عشق و جنون ارزان بود
زرگر پیر به هر کس که صفا داشت امانت میداد
مرگ بی یار دگر آینه عبرت مردم شده بود
کودک باغ به سر مستی عشاق بد عادت شده بود
اینک اما
به چه کس باید گفت :
که غریبانه ترین ناله شهر
سهم آدمهایی است
که به رسم دیروز
زیر لب زمزمه کردند که های :
« بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه عشق تر است

2009-02-28T04:28:00.000Z

گاهی فراموش میکنیم آدم‌هایی که وبلاگ مینویسن دنیایی واقعی‌تر از وبلاگشون دارن که تو اون زندگی میکنن

2009-02-28T04:23:00.000Z

دیدی ؟‌

کلافه میشی خیلی

داغون

از اون وقتایی که دلت میخواد یکی بیاد بزنتت

محکم

از اونا که دلت یکی رو میخواد که بیاد بغلت کنه ٬

فشار بده ٬

محکم

خیلی محکم

دردت بیاد

چشمات رو ببندی و فشار بدی به هم

دندونات رو هم

نه محکم‌تر

اونقدر محکم که له بشی

استخونات بشکنه صدا بده

صداشو دوست دارم

2009-02-28T04:19:00.002Z

الآن دلم میخواست

که یه شعری را بلد بودم

به یه زبونی که هیشکی بلد نباشه

یعنی هیشکیه هیشکی هم که نه

یه آدمای کمی بلد باشن زبونشوشعرشم خیلی قدیمی باشه

شایدم لالایی باشه

منم این شعره را از یه پیرمردی با یه صورته آفتاب سوخته ی پر از چروکای عمیق و موهای سفید بلند که دو طرف سرش، پایین گوشاش شل می بنده همیشه با یه کش نازک، یاد گرفته باشم

بعدش برای خودم شعره را میخوندم

هیشکی هم نمی فهمید که من دارم به خودم چی میگم

هرچندهیشکی هم اینجا نیست که بفهمه

تنهام

2009-02-28T04:10:00.004Z

YOU BANG BANG BANG BANG BANG

.....ITS NOT MY THING LET IT GO....

RoundLike a circle in a spiral

Like a wheel within a wheel

Never ending or beginning

On an ever-spinning reel

As the images unwind

Like the circles that you find

In the windmills of your mind ...

2009-02-28T04:08:00.001Z

درد دارم

نمیدونم کجا

نمیدونم چی

ولی میدونم که درد دارم

2009-02-28T03:57:00.003Z

مست کردن هم وسطش فقط خوبه. اولشم که منتظری مست شی بد نیست چون منتظر یه چیزی هستی که میدونی میاد

آخراش ولی خیلی بده. اونجایی که یه هو خیلی تیز میشی ، همه چیرو شفاف میبینی. کند میشه همه چیز و تو ذهنت

‌

‌شفاف میشه و همه ی جزییات رو میفهمی. خیلی بده اونجاش

‌البته معمولاً

مگه اینکه واسه کار خوبی‌ مست ک‌رده باشی ! که اونوقت خیلی زیادی خوبه

2009-02-28T03:53:00.000Z

اگه گریه کنی

خیس میشی

پس دیگه نمی شکنی

فقط خم میشی

میدونستی؟َ

بخواب آرام .. دل دیوانه ...

2009-02-28T03:31:00.004Z

میدونی وقتی یکی بغلت میکنه و دستش رو میذاره رو صورتت ٬ اینجوری که انگار با کف دستش پیشونیت رو ناز

کرده و آروم دستش رو آورده پایین تا وقتی انگشتاش برسه به کنار ابروهات ٬ یعنی نمیخواد به هیچی فکر کنی ... میدونستی ؟

دستش رو گذاشته بود رو صورتم و میگفت آدمی که تو رویا زندگی میکنه میشکنه.صداش آشنا بود٬ خیلی

یه جور بد زیادی

حتی میدونم چه جوری آشنا بود

درست مثل خوابی که قبلاً دیدی و حالا داره اتفاق میفته و همه چیز با اینکه تازه‌ست واست تکراریه و تو بعدش رو یادت نمیاد ولی همه چیز وقتی اتفاق میفته میبینی که چقد آشناست

نمیدونم چی بود و چی شد

نمیشنیدم چی میگفت. صداش رو ولی میشناختم. صداش شبیه

یه قصه

بود ٬ شبیه صدای فندک زیپو با یه جاسیگاری پر یا صدای مچاله‌کردن بسته‌ی وینستون‌لایت

تاریک بود. نمیشنیدم چی میگفت ..

آدم با چشمای بسته هر چیزی رو دیگه نمیشنوه

میدونی ... دلم می‌خواست واقعی میشد

دلم میخواست از تو خیالم ٬ از تو فکرم ٬ از تو رویا بکشمش بیرون

بگیرم دستم ٬ فقط چند دقیقه ٬ چند دقیقه‌ای که مونده بود تا کاملاً بخوابم

دلم میخواست چشمام رو باز کنم و هنوزم ببینمش

دلم میخواست ...

خب فقط چند لحظه ٬ بعد من میخوابیدم و همه چیز فراموش میشد

میشد فکر کرد که خواب دیدم

فقط چند لحظه ...تاریک بود ٬

دستش رو انداخته بود پشت گردنم و صورت خیسش رو بین گردن و سینه‌م قایم کرده بود

میدونی گاهی فاصله‌ی رویا تا واقعیت هیچی نیست

ولی ... آدمی که تو رویا زندگی میکنه خیلی میشکنه .. خیلی

2009-02-23T10:16:00.000Z

تو چه ساده ای

و من

چه سخت

تو پرنده ای و من

درخت

آسمان همیشه مال توست

ابر، زیر بال توست

من ، ولی همیشه گیر کرده ام

تو به موقع می رسی و من

سال هاست دیر کرده ام

***خوش به حال تو که می پری!

راستی چرادوست قدیمی ات _ درخت را _با خودت نمی بری؟

***فکر می کنم توی آسمان

جا برای یک درخت هست

هیچ کس در بزرگ باغ آفتاب را روی ما نبست

یا بیا و تکه ای از آسمان برای من بیار

یا مرا ببرتوی آسمان آبی ات بکار

2009-02-19T16:47:00.003Z

قوانین مورفی توسط شخصی بنام ادوارد مورفی، مهندس نیروی هوایی، در سال 1949 پا به عرصه حضور گذاشت. وی هنگامی که روی پروژه‌ای در نیروی هوایی مشغول بررسی روند کار بود، متوجه شد که ترانسفورماتور به صورت نادرستی سیم‌پیچی شده است. او در مورد تکنسین مربوطه چنین گفت: اگه این تکنسین راهی باشه تا بتونه کارشو درست انجام نده،حتما او نو پیدا می‌کنه!قوانین مورفی اکنون افزون بر هزاران قانون می‌باشد که توسط افراد گوناگون در سراسر جهان گرد آمده و مجموعه‌ای از قوانین حاکم بر زندگی هستند که اکثر آنها از بدبینی نشأت گرفته و جنبه شوخی دارند. اما بسیاری از آنها نیز عینیت و واقعیت دارند

اکنون به برخی از این قوانین توجه کنید

اگر قرار باشه کاری خراب بشه و درست پیش نره، حتما خراب می‌شه آن هم در نامناسبترین زمان

. اگر احتمال داشته باشه چندین کار خراب بشه، آن کاری که بیشترین ضرر را خواهد زد درست پیش نخواهد رفت

. همه چیز در حال بدتر شدن است

. لبخند بزنید، فردا همه چیز بدتر و وخیمتر خواهد شد

حتمال آنکه یک شیء آسیب ببیند نسبت مستقیم دارد با ارزش آن

. هر کاری دو برابر آنچه فکرش را می‌کنید وقت می‌برد

مگر اینکه آن کار ساده به نظر برسد که در آن صورت سه برابر وقت می‌گیرد

. در صورتی که شانس انجام درست یک کار پنجاه، پنجاه باشد احتمال غلط انجام دادن آن نود درصد است

. هر راه حلی مشکل جدیدی پدید می‌آورد

همه خوب‌ها تصاحب شده‌اند، اگر تصاحب نشده باشند حتما دلیلی دارد

. هرگاه جسم با ارزشی از دست شما به زمین می‌افتد، حتما به غیر قابل دسترس‌ترین مکان می‌رود (حلقه برلیان یا داخل سطل زباله می‌افتد و یا در چاه فاضلاب

. شما هر موقع دنبال چیزی می‌گردید، همیشه در آخرین مکانی که آن را جستجو می‌کنید می‌یابیدش

. هیچ اهمیتی ندارد که شما به چه اندازه دنبال جنسی بگردید. به محض آنکه آن را خریدید آن را در مغازه‌ای دیگر ارزانتر خواهید یافت

. در هنگام رانندگی، همواره ماشینها در لاین دیگر سریعتر حرکت می‌کنند

زمانی که دستگاه معیوب خود را نزد تعمیرکار می‌برید کاملا بی عیب و درست کار

خواهد کرد

هر فردی راهی برای ثروتمند شدن در ذهنش دارد که عملی نیست

هر چیز خوب در زندگی یا غیر قانونی است و یا غیر اخلاقی و یا چاق‌کننده

اگر چیزی را مقاوم در برابر حماقت احمق‌ها بسازی، احمق باهوش‌تری پیدا می‌شود و کارت را خراب می‌کند

. هیچ عمل نیکی بدون مجازات نخواهد ماند

هرگاه شما چیزی را در جای امنی قرار ‌دهید تا گم نشود، دیگر هیچگاه نمی‌توانید

پیدایش کنید

در ورزش گلف، بهترین ضربه‌ها همیشه زمانی زده می‌شود که تنها هستید و بدترین

آن هنگامی که در جمعی بازی می‌کنید و یا با فردی بازی می‌کنید که می‌خواهید او را با بازی خود تحت تاثیر قرار دهید

. هر چیزی را که می‌خواهید، نمی‌توانید داشته باشید و آنچه را که دارید نمی‌خواهید

احتمال آنکه کاری را که انجام می‌دهید، دیگران ببینند نسبت مستقیم دارد با میزان احمقانه بودن آن کار

. سنگین بودن ترافیک، نسبت مستقیم دارد با میزان عجله شما برای زود رسیدن به مقصد

. هنگام ورود به پمپ بنزین جایگاهی را که انتخاب می‌کنید همیشه طولانی‌تر از جایگاه‌های دیگر خواهد بود

. وسایل نقلیه اعم از اتوبوس، قطار، هواپیما و... همیشه دیرتر از موعد حرکت می‌کنند مگر آن که شما دیر برسید. در این صورت درست سر وقت رفته‌اند

هر کسی می‌تواند مدرک دانشگاهی بگیرد اما صاحب عقل نخواهد شد

باله از خلاء بیزار است آنقدر انباشته می‌گردد تا فضای موجود را پر کند

هرگاه کفش نو را برای اولین بار به پا کنید همه پایشان را روی آن خواهند گذاشت

. زمانی که می‌خواهید لکه روی شیشه پنجره را پاک کنید، همیشه لکه سمت دیگر شیشه می‌باشد

. قانون بقاء کثیفی: برای تمیز کردن هر چیزی، چیز دیگری باید کثیف گردد

اگر امری احتمال دارد اتفاق بیافتد و خیلی هم خوشایند باشد، هرگز اتفاق نخواهد افتاد

. اگر حق با شما باشد، هیچکس حرف شما را باور نخواهد کرد

قوانین مانند تار عنکبوت می‌باشند، تنها افراد ضعیف و فقیران به دام آن می‌افتند. در

صورتی که ثروتمندان و صاحبان قدرت آن را پاره کرده و می‌گریزند

. دو عنصر در طبیعت فراوان می‌باشند: یکی هیدروژن و دیگری حماقت

. جاده رسیدن به موفقیت همواره در دست ساخت است

. هرگاه چیزی را دور بیاندازید، به محض آنکه دیگر به آن دسترسی نداشته باشید به آن نیاز پیدا خواهید کرد

. کار تیمی همواره ضروری می‌باشد چون به شما اجازه می‌دهد تا در صورت بروز مشکل، فرد دیگری را نکوهش کنید

. احتمال آنکه طرف نانی که به آن کره مالیده شده است بروی فرش بیافتد نسبت مستقیم دارد به قیمت فرش

. شما هیچگاه نمی‌توانید با نگاه کردن به خطوط راه آهن، بگویید که قطار از کدام سمت خواهد آمد

. عقل * زیبایی * در دسترش بودن مساوی است با صفر (معادله یافتن همسر) یعنی هیچ دختر و زنی وجود ندارد که هر سه این خصوصیات را دارا باشد

. ماشینی که جلوی شما در حرکت است، همیشه سرعتش از شما کمتر است

. هر چه عقیده‌ای مسخره‌تر باشد، احتمال موفقیت آن بیشتر می‌باشد

افرادی که می‌توانند بهترین نصیحت‌ها را بکنند، نصیحت نمی‌کنند

. دود سیگار همواره به سمت افراد غیر سیگاری حرکت خواهد کرد، بدون توجه به سمت وزش باد

. جای پارک مناسب ماشین همیشه در سمت دیگر خیابان می‌باشد

. اگر به نظر می‌رسد که همه چیزها خوب پیش می‌روند، حتما چیزی را از قلم انداخته‌اید

. دوستان می‌آیند و می‌روند اما دشمنان انباشته می‌گردند

. هرگاه به دروغ به رئیس خود بگویید که علت تأخیر شما پنچر شدن چرخ ماشینتان بوده، روز بعد چرخ ماشین شما پنچر خواهد شد

. داخل شدن به کاری از خارج شدن از آن آسانتر است

. هیچ چیز هیچگاه بهتر نشده و نخواهد شد

و اما بشنوید از سرنوشت خود آقای مورفی:یه شب تو یه بزرگراه سوخت ماشین آقای

مورفی تموم می‌شه. اون شب تو بزرگراه ترافیک بوده و ماشین‌ها با سرعت مورچه می‌رفتن. آقای مورفی هم می‌زنه بقل که بقیه راه رو با تاکسی بره. همینجوری ریلکس کنار بزرگراه ایستاده بود که یهو ماشین یه توریست انگلیسی که داشته خلاف جهت می‌اومده تپی می‌زنه بهش و می‌میره. اتفاقا اون روز لباسش هم سفید بوده. حالا فکر کنید!!.... با یه لباس سفید، کنار یه بزرگراه شلوغ ایستاده باشی، بعد یه گاگولی در جهت مخالف بیاد بهت بزنه و بمیری. احتمالا موقع جون دادن این جمله‌ی معروفش روی لبش بوده:اگه یه راه برای خراب کردن چیزی وجود داشته باشه، او همون یه راه رو پیدا می‌کنه

2009-02-19T16:41:00.002Z

معادله اول: انسان = خوردن + خوابیدن + کار کردن + لذت بردن

الاغ = خوردن + خوابیدن

بنابراین

انسان = الاغ + کار کردن + لذت بردن

یا

انسان – لذت بردن = الاغ + کار کردن

که بدین مفهوم است که انسانی که لذت نمی برد معادل الاغی است که کار می کند

معادله دوم

مرد = خوردن + خوابیدن + پول درآوردن

الاغ = خوردن + خوابیدن

بنابراین

مرد = الاغ + پول درآوردن ) 1

( یا

مرد – پول درآوردن = الاغ

که بدین مفهوم است که مردیکه نمی تواند پول دربیاورد مثل الاغ است

معادله سوم: زن = خوردن + خوابیدن + خرج کردن

الاغ = خوردن + خوابیدن

لذا: زن = الاغ + خرج کردن )

2 ( یا: زن – خرج کردن = الاغ

به بیان دیگر زنی که نتواند خرج کند الاغ است

نتیجه: از معادله 2 و 3 نتیجه می شود که: مردی که نمی تواند پول در بیاورد مساوی زنی است که نمی تواند خرج کند..

بنابراین مردان با پول در آوردن اجازه نمی دهند تا زنان الاغ شوند و همینطور زنانی که پول خرج می کنند نمی گذارند مردانشان الاغ شوند

به علاوه از نتایج (1) و (2) در معادلات دو و سه خواهیم داشت

مرد + زن = الاغ + پول در آوردن + الاغ + خرج کردن

و یا : مرد + زن = 2 Xالاغ که بدین مفهوم است که مرد و زن با هم مثل دو تا الاغ در کمال خوشی زندگی می کنند

سوالی هست؟؟؟!!!

جلسه بعد چن تا از این معادلات رو اثبات می کنیم . دو هفته دیگه هم امتحان میان ترم دارین

2009-02-19T16:36:00.001Z

مست باش و مخروش! گرم باش و مجوش! شکسته باش و خاموش ، که به سوی دوست را دست یه دست برند و شکسته را بر دو ش! نجات طلبی، به تسلی شو ! بقا طلبی از پی فنا شو

2009-02-18T09:48:00.001Z

یکی از دارایی اش رنج می بردو یکی از قدرتش

من از نظاره کردنم به آن ها می رنجم

مثل روز که از شب می رنجد

یکی از عشقش رنج می بردو یکی از نیازش

من از «ناگزیری اندیشیدنم به آن ها» می رنجم

مثل زندگی که از مرگ می رنجد

یکی از مال اندوزی اش رنج می بردو یکی از شاد خواری اش

من از «ناتوانی ام به یاری کردن»شان رنج می برم

مثل

قلب که از سینه رنج می برد

2009-02-17T09:50:00.002Z

ببين چگونه خارها را در جان حرير سرخ فرو بردی

.....

پس:خانهُ دلم ديگر ايواني ندارد

تا بر آن بنشيني,خستگي هايت را ببر

اين خانه, خانه نيست

گرد هزار حادثه

غبار توفان هاست بر ايوان خانه ام

مهتاب

گر گرفته به ايوان

مهتاب زردگون

هراس خالي ايوان را پر كرد

هو قناري ها

مرده بر ميله هاي ايوان

سپيده دم از پله هاي ايوان مي گريزد

ايوان بدون مهتاب

ايوان بدون قناري

سپيده دم

ايوان نيست

گرد هزار حادثه

غبار توفان هاست بر ايوان خانه ام

خانهُ دلم ديگر ايواني ندارد

تا بر آن بنشيني

2009-02-17T09:48:00.000Z

گاهی شعر سراغم را می گیرد,گاهی تو... چه فرقی می کند؟ هر دو ختم می شوید به

تنهایی و دلتنگی

2009-02-17T09:47:00.000Z

آغوشت
باز
باز
باز
دور می شوم
از تنهایی
چنان که روح از تن
به هنگام مرگ
.
.
می گریزم
از مردمان
دیوانه
دیوانه ام می کنند
دیوانه ام می کنی
بگو
آیا هنوز پشت مردمکانت جای دارم؟
وقتی حرف می زنم
وقتی به افق می نگری
وقتی سکوت
زاییده ی ارتباط مان است
و افق
و مردمک های خسته
پلک هایت را می بندی
باز
باز می کنی
می بندی
باز
باز
افق
افق
افق جایی است
کسی هست
که پشت مردمکانش جای داری شاید...
شاید دور دست
آغوشی
باز است
افق جایی است که دوست اش ندارم
که آغوشت را باز
باز می کنی
دور می شوی
از تنهایی
چنان که روح از تن
چنان که تو از من

2009-02-17T09:45:00.000Z

گاهی که دلم به اندازه تمام غروب ها می گیرد چشم هایم را فراموش می کنم اما دریغ که گریه دستانم نیز مرا به تو

نمی رساند من از تراکم سیاه ابر ها میترسم و هیچکس مهربان تر از گنجشک های کوچک کوچه های کودکی ام نیست

و کسی دلهره های بزرگ قلب کوچک مرا نمی شناسد

2009-02-17T09:44:00.001Z

آفتاب که دور می شود از آسمان!ا
.
شب که می آید!ا
.
در دلم آشوبی بر پا می شود! آه ه ه
.
شاید دلهره! شاید حسی دیگر!!!ا
.
و
.
انتظار یک اتفاق!ا
.
اما باز هم خبری نیست!ا

2009-02-05T16:22:00.000Z

حرفهایی هست برای نگفتن

وارزش عمیق هر کسی

به اندازه ی حرفهایی است که برای نگفتن دارد

وکتابهایی نیز هست برای ننوشتن

ومن اکنون رسیده ام به آغاز چنین کتابی

که باید قلم را بکنم ودفتر را پاره کنم

وجلدش را به صاحبش پس بدهم

وخود به کلبه ی بی درو پنجره بخزم

وکتابی را آغاز کنم که نباید نوشت

2009-02-05T11:56:00.001Z

دوشینه فتادم بر رهی مست و خراب،مست از پی عشق او نه از باده ناب،دانست که

عاشقم ولی باز پرسید:این کیست ...

مرگ

2009-02-02T08:51:00.002Z

من عاشق آدمهای خراب و مریض و دیوانه و پر از تناقض و درگیر و و چندشخصیتی میشوم

مانند شاعری که شعرش را برای دیگران میخواند و میداند هیچکس معنای شعر او را مانند خود او نمیداند

من مرگ مردی را دیدم که مرد بدی بود و مرگ بدی داشت و من برای مرگ او غمگین بودم

من به درد معتادم

و به اعتیاد محتاجم

من از یگانه نبودن متنفرم ولی یگانه بودنم را فقط خودم باید اعتراف کنم و دیگر چیزی برایم مهم نیست

من به زندگی بعد از مرگ اعتقاد دارم ولی نه در بهشت و جهنم بلکه در دنیایی دیگر. دنیایی بدون بهشت و جهنم

و بزرگترین سوال بیجواب زندگی من اینست که بعد از مردنم بسوزاننم و خاکسترم را در

یگانه ترین و مخفی ترین نقطه ی زمین که فقط من میدانم به باد دهند یا بدنم را روی قایقی

چوبی پر از صدف های دریایی گذاشته و قایق را به آتش بکشند و آنرا به آب اقیانوس

رها کنند

2009-02-02T08:47:00.002Z

من دارم میرم مرحله ی بعد

این

مرحله

تموم شده دیگه

خنده دار اینجاس که هر مرحله رو که تموم کنی تازه بهت میگن مرحله ی قبل رو سوخته بودی یا برده بودی.و من هیچ ایده ای ندارم که این لول رو بردم یا باختم

2009-02-02T08:46:00.000Z

او از من میترسد چرا که میداند من امن ترین جزیره ی اقیانوسم

اینرا به خواب دیدم. بعد از بیدار شدن ار خودم پرسیدم این خواب بود یا خاطره؟

و دوباره به خواب رفتم

No AIR

2009-01-29T16:57:00.001Z

سینه های ما پر از هواست

سینه های ما پر از خالی ست

و ما هر روز و هر شب این مسیر مرموز رو دوباره ادامه میدهیم

مقصد نامعلوم است و راه پنهان و مخفی

و خیل عظیم پرنده های مسافر وقتی به سمت قطب شمال کوچ میکنند

و غارهای عظیم و مخوف در میان زمین و کوه ها و دریاهاما نمیمیریم

هر مرگی وجود دیگیری را باعث میشود

و ما هرکداممان کودکیمان را دوباره و دوباره تجربه خواهیم کرد

ما ابدی هستیم

ما زمان را تعریف میکنیم

ما دنیا را تعریف میکنیم

و هر بودنی دنیاییست که حول آن بودن تعریف میشود و تمام دنیاهای دیگر را تعریف میکند

و این بودن ماست

و این بودن ابدی ست

شاید شعله ی شمع بال پروانه را بسوزاند

شاید هم نه

هر چه باشد شعله ابدی ست

و پروانه نشانه ی مرگ و گرگ

خار کف پای زنجیر چرخ تانک

The air is heavy, if you pay attention, to your feelings...

Time

2009-01-18T22:54:00.002Z

Time

Ticking away the moments that make up a dull day

You fritter and waste the hours in an offhand way

Kicking around on a piece of ground in your home town

Waiting for someone or something to show you the way

Tired of lying in the sunshine staying home to watch the rain

You are young and life is long and there is time to kill today

And then one day you find ten years have got behind you

No one told you when to run, you missed the starting gun

So you run and you run to catch up with the sun but it's sinking

Racing around to come up behind you again

The sun is the same in a relative way but you're older,

Shorter of breath and one day closer to death

Every year is getting shorter never seem to find the time

Plans that either come to naught or half a page of scribbled lines

Hanging on in quiet desperation is the English way

The time is gone, the song is over,

Thought I'd something more to say

Reply to my Dear friend Giv

2009-01-18T22:37:00.003Z

به نام خداوندی که عشق را آفرید...

عشق حقیقی
می گفت عاشقم، دوستش دارم و بدون او هیچم و برای او زنده هستم...
او رفت، تنها ماند...! زندگی کرد و معشوق را فراموش کرد
از او پرسیدم از عشق چه می دانی؟ برایم از عشق بگو...
گفت: عشق اتفاق است باید بنشینی تا بیفتد
گفت: عشق آسودگیست، خیال است...! خیالی خوش
گفت: ماندن است، فرو رفتن در خود است
گفت: خواستن و تملک است، گرفتن است
گفت: عشق ساده است! همین جاست دم دست و دنیا پر شده از عشق های زودگذر، عشق های سادهء اینجایی و عشق های نزدیک و لحظه ای
گفتم: تو عاشق نبودی و نیستی...
گفتم: عشق یک ماجراست، ماجرایی که باید آن را بسازی
گفتم: عشق درد است درد تولدی نو، عشق تولد است به دست خویشتن
گفتم: عشق رفتن است عبور است، نبودن است
گفتم: عشق جستجوست، نرسیدن است، نداشتن و بخشیدن است
گفتم: عشق درد است! دیر است و سخت است
گفتم: عشق زیستن است از نوعی دیگر...
به فکر فرو رفت و گفت عاشق نبوده ام...؟
گفتم: عشق راز است، راز بین من و توست، بر ملا نمی شود و پایان نمی یابد، مگر به مرگ...

و اما...:
عشق حقیقی چیه؟ به چی می گن عشق حقیقی؟ کی عاشق است؟ کی معشوق؟ اصلا" عشق چیه؟ چه جوری عشق بوجود میاد؟ چرا می گن عشق ؟...
اصلا" من عاشق هستم؟ من تونستم خودم را عاشق نشون بدم، من عشق حقیقی را می شناسم، من عاشق حقیقی بودم؟ من چه چیزهایی را برای داشتن یک عشق حقیقی می شناسم؟ ...
این چند روز عشق های الکی را با همهء وجودم حس کردم، فرق بین عشق های راستین و حقیقی و الکی را فهمیدم، دلم برای خیلی از عاشق های حقیقی که معشوقشان عشق الکی داشت سوخت، آنوقت بود بود که با همهء وجودم از خدای مهربانم می خواستم که هیچ عاشق راستینی را به چنین دردی مبتلا نکنه، هیچ چیزی تو دنیا آدم را تا به این حد خورد نمی کنه که بفهمی کسی را که با همهء وجودت، با همهء پاکی خودت، با همهء صداقتت دوست داشتی، عشقش به تو راست نباشه و الکی دم از عشق و دوست داشتن می زده
چرا این روزها عشق ها راست نیستند؟ چرا این روزها همه خیلی راحت دم از عشق می زنند؟ چرا وقتی عشق را نمی شناسند از آن حرف می زنند؟ چرا عشق را زیر سوال می برند؟ چرا دوست دارند خودشان را عاشق نشون بدن درصورتی که باطنا" عاشق نیستند؟ چرا با عنوان عشق دل خیلی ها را می شکنند؟ چرا دلشون می خواد عشق را بی هویت و بی اساس جلوه بدهند؟ چرا عشق را بی آبرو و بی اهمیت می کنند؟ چرا عشق را با چیزهای دیگر برابر می دانند؟ چرا عشق را فقط تو هوس و لذت بردن می بینند؟ چرا این روزها عشق با هوس و شهوت یکی شده؟ مگه اینها خودشان تو این دنیا زندگی نمی کنند؟ مگه اینها زندگی را دوست ندارند؟ مگه اینها نمی خوان روزی کسی را کنار خودشان داشته باشند؟ کسی که عاشقشون باشه، کسی که فقط مال آنها باشه؟ چرا نمی خوان عشق را بشناسند؟ چرا نمی خوان بفهمند که عشق خیلی بیشتر از آنی که فکر می کنند، عشق لذتش خیلی بیشتر از آن هوس و شهوتی که با عشق برابر می دانند؟ چرا باعث می شوند که دیگه کسی عشق را باور نداشته باشه؟ تا کسی دم از عشق می زنه همه با شک و دودلی به آن نگاه کنند؟ چرا، چرا، چرا؟؟؟...
دل های بزرگ و احساس های بلند عشق های زیبا و پرشکوه می آفرینند، عشق هایی که جان دادن در کنارش شور انگیز است، اما کدام معشوقی مخاطب راستین چنین عشقی می تواند باشه؟ این عشق ها همیشه تو فضای جادویی اسطوره و افسانه سر گردانند و تو دل کلمات شعر و حلقوم ناله های موسیقی و تو روح ناپیدای هنرها و یا در خلوت دردمند سکوت و حسرت و خیال و تنهایی چشم به راه آمدن کسی هستند که می دانند که نمی آید! راستی چرا عشق ها راستند و معشوقها دروغ؟! تازه مگه عشق به بیتابی شورانگیز دل در جستجوی گم کردهء خویش نیست؟ معلوم است که من از عشق های بزرگ حرف می زنم نه عشق های شدید از نیازی که زادهء بدون او به سر بردن است نه احتیاجی که فقر بی کسی است، ترس از مجهول ماندن نه درد محروم بودن...
میدانی: عاشق شدن آسان است اما عاشق موندن خیلی سخت است! خیلی ها عاشق می شن، شاید خیلی شدید دلبسته بشن، اما چون عشق را نشناختند، چون عاشق حقیقی نبودند، چون هنوز حقیقت عشق را درک نکردن، چون عشق را در نیاز می دیدند، چون عشق را تنها در ترک تنهایی می دیدند، چون عشق را در رفع احتیاجشون می دیدند، چون تشنهء عشق بودند نه لایق عشق ، چون به دنبال کسی بودند که بتوانند باهاش زندگی کنند نه اینکه بتوانند بدون آن زندگی کنند، چون عشقشون یک عشق خام بوده و عشق خام کلام دوستت دارم را ابراز می کنه چون به معشوقش محتاج است، اما عشق پخته به معشوقش محتاج است چون دوسش داره، برای همین خیلی زود عشقشون سرد می شه و از بین میره، آنوقت هست که تنفر بوجود میاد و عشق جلوهء خودش را از دست می ده
ولی ای عزیز من!
تو نگاه عاشقانه ات را عاشقانه نگهدار و کلام سادهء عاشقانهء خودت را خالصانه بگو و همیشه به یاد داشته باش شبه عشق در کنار عشق بوده است! "دوستت دارم" جمله ای که عاشقانه شاید روزی هزار بار بهم می گوییم، شاید قشنگ ترین و در عین حال مناسب ترین جمله برای حال عاشقا باشد، اما ای کاش همیشه صادقانه و از ته دل و مهم تر از همه جاودانی باشد! عاشق باش، صادق باش، پاک باش، بخشنده باش و بدون انتظار
عادت همه چیـز را ویران می کند و از بین می برد، وای به روزی که چیزی ـ حتی عشق ـ عــادتـمان بشـه، عاشق کم است و حرفهای عاشقانه فراوان، دیگر سخن گفتن عاشقانه دلیل عشق نیست و آواز عاشقانه خواندن دلیل عاشق بودن نیست، عشق کلمه نیست که عاشق شدن حرفی بشود، عشق تکرار نفس های عاشق و معشوق است، آرام آرام میاد و می رود و عاشق را از طراوت مرورش سرشار می کند، عشق کلمه نیست که ما را در بند زمان اسیر کنه و محدود به یک موقیت و زمان باشه، عشق جاودانی است، عشق بخشیدن است، عشق فراموش کردنی نیست، بلکه بخشیدن است، عشق گوش دادن نیست، بلکه درک کردن است، عشق دیدن نیست، بلکه احساس کردن است، عشق جا زدن و کنار کشیدن نیست، بلکه صبر داشتن و ادامه دادن است، عشق همیشه به یادش بودن است، عشق دلشورهء آن را داشتن است، عشق یعنی غرورت را بخاطرش بشکنی، عشق یعنی برای موفقیت آن هر کاری بکنی، نه اینکه آن را نردبانی برای بالا رفتن خودت قرار بدی و آن را بشکنی، عشق یعنی در همه حال آن را کنار خودت حس کنی، عشق یعنی به جز آن کس دیگه ای برات مهم نباشه، عشق صداقت داشتن است، عشق راست بودن است، عشق پاک بودن است، عشق خیانت نکردن است، عشق همهء وجودت را بخشیدن است، عشق انتظار نداشتن است، پاکترین عشق آنجاست که انتظاری نباشه، پاکترین عشق آنجاست که صداقت و پاکی باشه
عشق ؛ بخشیدن، از خود گذشتن، درک کردن، احساس کردن، صبر داشتن، انتظاری نداشتن، راست بودن، پاک بودن، یکی بودن، همراه بودن، دوست بودن، همدل و همزبان بودن، ایمان داشتن و با معشوق به خدا رسیدن است!!...

پرسی نشان عشق چیست؛ عشق چیزی جز ظهور مهر نیست
عشق یعنی مهر بی چون و چرا؛ عشق یعنی کوشش بی ادعا
عشق یعنی مهر بی اما، اگر؛ عشق یعنی رفتن با پای سر
عشق یعنی دل تپیدن بهر دوست؛ عشق یعنی جان من قربان اوست
عشق یعنی خواندن از چشمان او؛ حرف های دل بدون گفتگو
عشق یعنی عاشق بی زحمتی؛ عشق یعنی بوسهء بی شهوتی
عشق، یار مهربان زندگی؛ بادبان و نردبان زندگی
عشق یعنی دشت گلکاری شده؛ در کویری چشمه ای جاری شده
یک شقایق در میان دشت خار؛ باور امکان با یک گل بهار
در خزانی برگ ریز و زرد و سخت؛ عشق تاب آخرین برگ درخت
عشق یعنی روح را آراستن؛ بی شمار افتادن و برخاستن
عشق یعنی زشتی زیبا شده؛ عشق یعنی گنگی گویا شده
عشق یعنی مهربانی در عمل؛ خلق کیفیت به زنبور عسل
عشق یعنی گل به جای خار باش؛ پل به جای این همه دیوار باش
عشق یعنی یک نگاه آشنا؛ دیدن افتادگان زیر پا
زیر لب با خود ترنم داشتن؛ بر لب غمگین تبسم کاشتن
عشق، آزادی، رهایی، ایمنی؛ عشق زیبایی، زلالی، روشنی
عشق یعنی تنگ بی ماهی شده؛ عشق یعنی ماهی راهی شده
عشق یعنی آهویی آرام و رام؛ عشق صیادی بدون تیر و دام
عشق یعنی برگ روی ساقه ها؛ عشق یعنی گل به روی شاخه ها
عشق یعنی از بدیها اجتناب؛ بردن پروانه از لای کتاب
در میان این همه غوغا و شر؛ عشق یعنی کاهش رنج بشر
ای توانا، ناتوان عشق باش؛ پهلوانا، پهلوان عشق باش
ای دلاور، دل به دست آورده باش؛ در دل آزرده منزل کرده باش
عشق یعنی تشنه ای خود نیز اگر؛ واگذاری آب را بر تشنه تر
عشق یعنی ساقی کوثر شدن؛ بی پر و بی پیکر و بی سر شدن
عشق یعنی خدمت بی منتی؛ عشق یعنی طاعت بی جنتی
گاه بر بی احترامی، احترام؛ بخشش و مردی به جای انتقام
عشق را دیدی خودت را خاک کن؛ سینه ات را در حضورش چاک کن
عشق آمد خویش را گم کن عزیز؛ قوت ات را قوت مردم کن عزیز
عشق یعنی مشکلی آسان کنی؛ دردی از درمانده ای درمان کنی
عشق یعنی خویشتن را گم کنی؛ عشق یعنی خویش را گندم کنی
عشق یعنی نان ده و از دین مپرس؛ در مقام بخشش از آئین مپرس
هر کسی او را خدایش جان دهد؛ آدمی باید که او را نان دهد
در تنور عاشقی سردی مکن؛ در مقام عشق نامردی مکن
لاف مردی میزنی مردانه باش؛ در مسیر عاشقی افسانه باش
دین نداری مردمی آزاده باش؛ هرچه بالا میروی افتاده باش
در پناه دین، دکانداری مکن؛ چون به خلوت میروی کاری مکن
عشق یعنی ظاهر باطن نما؛ باطنی آکنده از نور خدا
عشق یعنی عارف بی خرقه ای؛ عشق یعنی بندهء بی فرقه ای
عشق یعنی آنچنان در نیستی؛ تا که معشوقت نداند کیستی
عشق یعنی ذهن زیبا آفرین؛ آسمانی کردن روی زمین
عشق گوید مست شو گر عاقلی؛ از شراب غیر انگوری ولی
هر که با عشق آشنا شد مست شد؛ وارد یک راه بی بن بست شد
کاش در جانم شراب عشق باد؛ خانه جانم خراب عشق باد
هر کجا عشق آید و ساکن شود؛ هر چه ناممکن بود ممکن شود
در جهان هر کار خوب و ماندنیست؛ رد پای عشق در او دیدنیست
شعرهای خوب دیوان جهان؛ سر عشق است و سرود عاشقان
آری! عشق رمزی در دل است؛ شرح و وصف عشق کاری مشکل است
عشق یعنی شور هستی در کلام؛ عشق یعنی شعر، مستی،!!!...

2009-01-14T15:26:00.001Z

.خوب که فکر میکنم ، زندگی من از کودکی به هم وصل کردن تکه پاره های زندگیم بوده

کنار کنج اتاقم در این سرزمین سرد خارج، معبدی دارم که به دیوار اتاقم آویزان است و

من تکه پاره های زندگیم را به آن آویزان کرده ام

دیوار اتاق مقدس است. معبد من مقدس است

تکه پاره ها همه مقدسند

صدایی در سرم میگوید شاید باید بروم

دلم تنگ شده، و از دست پنکه های سقفی خسته ام

غمگین تر آنکه تنهایی را به اندازه دیوار های کودکیم دوست می دارم

هر چه باشد، قلعه دور است. جزیره خالی ست

و من از سرمای زمستان متنفرم

No Comment!!!

2009-01-14T15:25:00.001Z

2009-01-14T15:18:00.002Z

دلم برای خانه تنگ شده است

شاید دلم برای خانه داشتن تنگ شده است

برای سرزمین داشتن

برای مادر و پدر داشتن

برا آقاجون

برای شام دور هم خوردن

برای تعلق داشتن

چشمانم را میبندم و خودم را تصور میکنم در حالی که سیاه چاله ی کوچکی در کهکشان

راه شیری مرا می بلعد. هر چه باشد سیاه چاله ها مرا به خواب میبرند

2009-01-07T15:49:00.001Z

Palestinie

2009-01-07T15:31:00.003Z

People are dying for unwanted reasons everywhere.

Shame on huminkind (we are not derived from man alone) for failing to use their evolutionary gift of reasoning to come to the rational conclusion that:

a) The only "race" on Earth is the human "race"
b) Each individual in that race has an /exclusive/ right to their own life

We are all guilty.

Freedom

2009-01-07T15:28:00.001Z

FreedomFreedom from war.

Freedom from death.

Freedom from pain.

Freedom from political ideology.

Freedom from religious hypocricy.

Freedom from racial, ethnic, or class intolerance.

Freedom from material or moral indulgence or imbalance.

Just what true freedom ought to be.

2008-12-05T12:41:00.002Z

و اینکه ما آدما به چارچوبای اخلاقی و سیستم عقلانی و استنتاجی و مدلای خارجی جهانشمول بیرونمون اونقده میچسبیم و جهان بینیمون رو از خودمون اونقدر جدا میکنیم که ..

شاید از ترس قضاوت خودمون یا دیگران یا هر چیه دیگه. اون دنیایی که من میشناسم و میبینم هر آدمی مرکز یه دنیاست و به اندازه ی تک تک آدما هم دنیا وجود داره و هیچی اصیل تر از وجود هر کسی نیست. هر چیزی وقتی واقعا بخوایش و بتونی به خواستن واقعی برسی درسته .. همه چیز ساده ست ولی اونقده ما به خودمون پیچیده ایم که نمیتونیم سادگی آفرینش و خودمون و دنیا رو ببینیم. شاید به

خاطر پیچیدگی زیاد این سادگیه که همه میبیننش و باورش نمیکنن .پ.ن. دنیایی رل میشناسم که در آن خوب و بد تعریف شده نیست. مهم این نیست که چه بخواهی و چه بگویی. مهم اینست که بدانی چه میخواهی و ایمان داشته باشی به آنچه میگویی.

Tiredness

2008-12-05T12:39:00.000Z

when you spend your life with someone and you grow old together, and maybe you have kids together, you think it'll be always this amazing and you always feel that kind of love, and that sense of belonging.

and you do .. but .. it's just ... it's just that little pieces of you gets shipped away, by another person.
no matter how hearted that person is, you will be shaving little pieces of yourself away so that you fit together. you want to fit together, and you move over you to fit where you want to be.

and then one day you look up and then you don't even know who you areyou're there, but you're not supposed to be there anymore.cuz,
it's not you anymore.

and that's where we begin

2008-11-05T12:54:00.002Z

"To love is to suffer. To avoid suffering, one must not love. But then, one suffers from not loving. Therefore, to love is to suffer; not to love is to suffer; to suffer is to suffer. To be happy is to love. To be happy, then, is to suffer, but suffering makes one unhappy. Therefore, to be happy, one must love or love to suffer or suffer from too much happiness ...... "

در رویاهای تازه ام

میان چرخدنده های خشن ولی زیبای ساعت بزرگی زندگی میکنم

که سهمگین تر از من است

ما

در میان ساعت

و با ثانیه ها زندگی میکنیم

ماعفربه ها را کشف میکنیم

شاید

این غایت زیستن ما در رویای امروز من باشد

میدانم

اگر آهنگ نیک و تاک ثانیه ها را بشناسی

به عقربه ها خواهی رسید

این آخرین حدیث جادوگر ساعت سهمگین زندگی رویایی من بود

جادوگر من، عقرب سیاهی بود که چنگک هایش به عقربه های ساعت شبیه بود

2008-10-30T14:19:00.002Z

صبح

صبحونه

تو

لحظه‌ها

چشمام رو میبندم و جنینم رو رها میکنم

تو رو در آغوش میگیرم

به ترس فکر کن

من ترسم

... کوله بارم را میبندم

بالای کوه

دریاچه‌ای ست به رنگ ابر‌های آسمانی

زیر صافی آسمان

در عمیق دریاچه

ماهیان

جفت گیری میکنند

گویی که امن ترین پناهگاهِ بودن

تاریکی عمیق آب دریا ست

یک مشت صدف در آب میریزم

دوستت دارم

میمیرم

... به آبی دریا

به موج

به تو

به صدف

به شب

به سکوت خاکستری عمیق پرده‌ی خیالی که تو آفریدی

و دور نشستی

تنها٬

ساکت٬

منتظر

... چشمانم را برای تو میبندم

و باز میکنم

نگاهم کن

جنین چشمانم را خیره شو

چشمانم را ببند

کودکی مرد

... نگاه کن٬

ببین

چشمات رو ببند و با من نگاه کن

یه بازارچه‌ی سیاه و تاریک و طولانی

ترسناک‌تر از همه چیز: ساکت

بدون هیچ جنبنده ای

فقط با صدای هر از چند باد

که خاکای روی زمین رو بلند میکنه و نزدیکی زمین می‌چرخونه و دوباره ول میکنه

میدونی تنها صدایی که هیچ‌وقت سکوت رو نمیشکنه صدای باده

صدای باد خشک

که کم‌کم قطع میشه

تو منتظری ٬ ته یکی از دالانای تاریک این بازارچه

تکیه دادی به دیوار و منتظری

صدای باد که قطع میشه ٬ یه مدت فقط سکوت رو میشنوی

بعد صدای پا میاد ٬ صدای قدمایی که از روی خاک برداشته میشن و دوباره روی خاک گذاشته میشن

دوباره ساکت میشه

من رو نگاه کن

حالا فقط صدای نفس میاد

خیسی ٬ عرق کردی

چشمام رو که باز می‌کنم نمیدونم چرا

و دلم میخواد بتونم آدما رو خیلی بهتر از قبل بو کنم و تو خودم نگه دارم ...

مثل قصه‌های هزار و یک‌شب

هزار و یک شب

و هر شب یک قصه

هر قصه سند یک روز بیشتر زندگی کردن

شاید هم یک روز دیرتر مردن

هر شب در من کسی قصه‌ای میگوید

که همه چیز در نگاه آدم‌هایش اتفاق می‌افتد

دنیای هزار و یک شب من از جنس نگاه است

و من هر شب برای یک روز بیشتر زنده بودن

و یک قصه‌ی دیگر

نگاهم را سنگین میکنم

چشمانم را میبندم

میدانی٬

تو در قصه‌های هر شب من خوشبختی

خوشبخت لحظه‌ها

میدانی لحظه یعنی چه؟

... گریه‌های تنهایی

تاریکی ساکت آخر شب‌

و شبهای هزار و یک شب تاریک عمیق پر معنای پر لحظه‌ی سنگین

تا همیشه

انگشتانم کند تر از ذهنم میدوند

باردارم شاید

شاید مست

2008-10-30T14:12:00.002Z

می بينی چه بزرگ شده م؟

ديگه همه ش چشمم به در نيست

حالا ياد گرفته م به ديوار خالی روبرو نگاه کنم

بزرگ ترم می شم حالا

وايستا

**************************************************************************

شاید اینم یه قصه باشه

از اون قصه هايي که بايد بشينی کنار شومينه و تکيه بدی به ديوار

بعد یکی بیاد و کنارت بشینه ٬ بهت تکیه بده

و تو اونو محکم بگيری توی بغلت

شومينه هم بايد روشن باشه

تو دستت باید یه لیوان مشروب باشه

تو دست اون هیچی

يواش يواش باید بخوری و گرم شی

بعد شروع کنی

در گوشش قصه بگی

با يه صدای آروم

یه صدای آروم آروم

که میگی

يکی بود يکی نبود ...

2008-10-21T13:04:00.000+01:00

دستم به قلم نمیرود

هر روز تا هزار سال جلو میروم

و هر بار بار هزار سال را به دوش می‌کشم

میدانی٬

بار دقایق سنگین است ٬

بار روزها و سال‌ها سنگین تر و از همه سنگین تر ٬

لحظه‌ها دستم سنگین شده

گوشه گیرم چشمانم را میبندم و می‌نویسم

از خودم از تو از راز از روزگار

از ابهام جاری نانوشته‌ی لحظه‌ها

چشمانم را که میبندم بردار زمان نیست میشود

قدم زدن در گذشته و آینده برایم

چون حرکت دادن نگاه می‌شود

روی گذر آب رود یا مثل شنا کردن ٬

وقتی ضربان قلبت با آب یکسان میشود

چیزهایی میبینم که میترسم که ناگفتنی‌ند

ظرفم بزرگ شده

انبوهم

نمیدانم تا کی ادامه خواهم داد میدانی ٬

هیچ چیز خواستنی تر از مطلقِ سکوت نیست

و ترس تنها معنی سکوت مطلق است شاید چیزی مثل مرگ

Mitavan hamchon aroosakhaye kooki bood /ba 2 cheshme shisheyi donyaye khod ra did

2008-10-21T12:54:00.000+01:00

من هنوزم ایمان دارم

که اگه آدم با تمام وجود چیزی رو بخواد ، اگه همه‌ش خواستن بشه ... اون اتفاق رخ میده ، اون چیز اتفاق میفته٬ به اون چیزی که میخواد میرسه ٬ به دست میاره ... فقط باید بخواد

باید واقعاً بخواد. من هنوز عقیده دارم خواستن سخت ترین آزمون دنیاست

من هنوز عقیده دارم فقط بچه‌ها هستن که با دنیای شگفت انگیز ساده و بی‌نهایت بزرگشون ٬ فقط اون‌ها هستن که میتونن واقعن بخندن٬ واقعاً گریه کنن٬ و واقعاً چیزی رو بخوان

من هنوز به کودک درونیمون اعتقاد دارم

می نوش که ندانی ز کجا آمده ای /خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت

2008-10-21T12:48:00.003+01:00

بعضی وقتا

آدم دلش میخواد

وقتی که بغض کرده

وقتی که تلخه

به یکی بگه که

نه

یعنی نیگاش کنه و بهش بگه

داغونم.

بعد بره تو بغلش

اونم بفهمه که یه داغون رو بغل کرده

هوووومم

آدم

دلش یه چیزی رو میخواد

بهش فکر میکنه

میبینتش

ولی تو فکرش

عینهو تو کارتونا

که یه تیکه ابر از کله‌ش میاد بیرون

توش یه نقاشی کشیده میشه

بعد آدم نیگاش میکنه

ولی دستش بهش نمیرسه

چون ابره

واقعی نیست

ولی دلش واقعی میخواد

یعنی واقعا میخواد:)

2008-09-05T09:46:00.001+01:00

او مرا یاد کسی می انداخت از سالهای دورم

من، او را یاد کسی می انداختم از سالهای دورش

بودن ما با هم، خوابیدن ما با هم، بودن دو نفر بود از سالهای دوری که هیچ وقت با هم نبودند. که هیچ وقت همدیگر را ندیده بودند. و هیچ کدام ما دونفر نبودند

روزی ... شبی که از هم جدا شدیم، چهار شنبه بود. و ماه کامل.و من تمام شب فکر میکردم که آخرین باری که با کسی بودم که خودش بود و دیگری نبود، کی بود

تب کرده ام

2008-09-05T09:31:00.002+01:00

و من نمیدانم او از گذشته می‌آید یا از آینده. هر چه باشد کسی که دچار فراموشی شود قدرت تخیل کردن آینده را هم از دست میدهد

گذشته و آینده در هم گره خورده‌اند و من به سایه‌های آبی و قرمزی فکر میکنم که زرافه‌ها پشت آن قایم شده اند

میگوید مغز آدم و دنیای کهکشان‌ها دو بینهایتی هست که آدم به این نتیجه رسیده که در مورد آن هیچ‌چیز نمیداند

روزمره‌ی او زندگی بین دو بینهایتی‌ست که هیچ‌کس در موردش هیچ‌چیز نمیداند

من دیشب به خدا ایمان آوردم. حقیقتش اینست که علف ، آدم را خداپرست میکند. من دیدمش. نه رو در رو. ولی فهمیدمش. بود

فراموشی بد دردیست. شاید هم خیلی بد نباشد. فراموش کردن گذشته هر چقدر هم که دردناک باشد وفتی فراموش کرده باشی دیگر اثری نخواهد داشت. بدی فراموشی آنست که اگر گذشته را به یاد نیاوری قدرت دیدن آینده را هم نخواهی داشت. پس باید در لحظه زندگی کنی. و بدی زندگی کردن در لحظه اینست که برای اوج گرفتن زمان لازم است. گذشته و آینده لازم است. لحظه کافی نیست